Ik heb een nieuwtje

Ik heb een nieuwtje voor jullie. Sommige zijn mij al voorgegaan, maar ook ik ga me eraan wagen. Ik heb een begin gemaakt aan mijn eerste boek. Nou ja boek? Het is een manuscript, maar het begin is er.

Boek schrijven

Al jaren word ik door anderen aangespoord om een boek te schrijven. Ik kreeg schouderklopjes om mijn schrijfstijl en onderwerpen wat ik dan bespreek in mijn columns. Ik schrijf al jaren voor de website http://www.bkml.nl/ en binnenkort zal ik mijn naam verbinden aan een aantal magazines en andere websites. Je zou dan denken: “Die is goed bezig”. Maar niets is minder waar. Jarenlang, en nu nog steeds, word ik beïnvloed door bescheidenheid en vooral onzekerheid. Ligt het aan mij? Zit dat toch in mijn karakter opgesloten? Of komt dat vanwege het feit dat de meeste Molukkers onzeker zijn? Dat zou ook een hele goede reden zijn. Molukkers hebben altijd een grote mond en doen zich heel stoer voor, maar ondertussen zijn wij allemaal onzeker. Ik weet het zeker dat sommige Molukkers dit ontkennen, maar die zijn het meest onzeker.

Ik zal een voorbeeld geven op voetbalgebied. Molukkers zijn voetbaltechnisch zeer begaafd. Wij hebben de potentie om net zover te komen, als de Nederlanders, Surinamers, Antilianen en Marokkanen, die nu in de top meedraaien. Okay, we kennen allemaal Simon Tahamata, Giovanni van Bronckhorst, Denny Landzaat, Bobby Petta en Demy de Zeeuw. Molukkers die Oranje hebben gehaald. Toch kunnen wij meer laten zien, dan we nu laten zien. Waarom lukt het niet? Ten eerste: mentaliteit. Ten tweede: motivatie. Ten derde: onzekerheid. Vooral het laatste. Uit onzekerheid durven wij niet. Wij durven niet voluit te gaan. We laten ons teveel leiden door kritiek van buitenaf. Wij zijn te bescheiden. Als we dit soort “gebreken” niet hadden, dan hadden veel meer Molukkers Ajax of Oranje gehaald. Dat is geen grootspraak.

Ik had dat ook. Sterker nog, ik heb dat nog steeds. Natuurlijk ben ik onzeker. Onzekerheid en bescheidenheid sieren de mens, maar het beperkt je ook om je doelstellingen te halen. Ik schrijf al jaren verhalen, gedichten en teksten. Ik hield een dagboek bij. Toch heeft het bij mij meer dan 10 jaar geduurd, voordat ik het überhaupt durfde toe te geven, dat ik schreef en het aan anderen durfde te laten lezen. Ik kom uit de grootste Molukse wijk van Nederland. Dat is in Assen. Als kleine jongen wordt je getest door de ouderen. Je moet hard zijn. Van je afbijten, om te overleven. Doe je dat niet, dan ben je de lul. Een pispaaltje. Ik hield me goed staande in de Molukse wijk. Om dan, in die periode, toe te geven en zeggen: “Jongens, ik schrijf gedichten”, dat komt behoorlijk “gay” over. Op een gegeven moment (10 jaar later) heb ik me van die schroom afgezet en men laten weten dat ik schrijf. De reacties waren positief. Men was nieuwsgierig waar ik zoal over schreef. Ik liet het lezen en vanaf dat moment is het balletje gaan rollen. Het is zelfs zo dat jongens waar ik vroeger mee rondhing, mij ook stimuleren om te schrijven.

Nu is de vraag, waar gaat het over? Ik ga schrijven over het leven als een jonge Molukker, in de nasleep van de rumoerige jaren ’70. We kennen onze geschiedenis. Gijzeling Indonesische Ambassadeur in Wassenaar. Gijzeling Indonesische Consulaat in Amsterdam. Treinkaping Wijster en De Punt. Gijzeling basisschool in Bovensmilde. Gijzeling provinciehuis in Assen. De ME viel mijn wijk binnen, met tanks en wat allemaal nog meer. Ik ben geboren in 1978 te Assen. Ik ben geboren toen de nasleep van al die gebeurtenissen, pas waren begonnen. Wat heb ik ervan gemerkt? Hoe is mijn opvoeding verlopen? Groeide ik met het RMS ideaal op? Werd ik er ook mee geconfronteerd en erop aangekeken, terwijl ik nog niet eens was geboren? Wat heb ik precies meegemaakt en gezien? Was radicalisering een issue bij mijn leeftijdsgenoten? Hoe kijk ik nu naar mijn jeugd? Waar heb ik spijt van?

Allemaal vragen waar ik een antwoord op probeer te geven, middels het schrijven van een boek. Ik schrijf het niet voor anderen. Ik schrijf het voor mezelf. Als het manuscript positief wordt opgepakt, dan zal ik het verder uitwerken tot een volwaardig boek. Mocht dat niet het geval zijn, dan is er nog steeds geen man overboord. Ik heb het dan tenminste geprobeerd.

Een gedachte over “Ik heb een nieuwtje

  1. Pingback: Ik heb de 1000 hits gehaald!!!!!! « Emerson Terinathe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s