Even een korte mededeling

Misschien bent u het al vergeten, maar voordat ik begon te schrijven over onze politieke ergernissen, was ik een schrijver die over alles schreef. Bovenal schreef ik over het totale mens aspect. Ik schreef wat elk mens meemaakt, zoals liefde, verdriet, geluk, bedrog, seks en lust.

Ik schreef over gevoelens. Over het verliezen van een dierbare. Ik schreef over mijn opa en over mijn vader. Hoezeer ik ze als mens respecteer en dat ik van ze houd. Dat ik me vereerd voel dat ik hun (klein)zoon ben. Ik schreef over de liefde voor mijn dochter en hoewel ik mezelf nooit als vader zag, ik blij ben met haar in mijn leven. Ik schreef over mijn moeder en mijn broers. Ik schreef ook over mijn vrienden. Maar bovenal schreef ik over wat ik had meegemaakt, wat ik voelde. Zelfreflectie is mij niet vreemd. Ik schreef ook over mijn fouten zoals vreemdgaan. Ik bedreef ook poëzie. Mijn gedichten, daar kan je twee boeken mee vullen.

Nooit uitte men kritiek op mijn schrijven. Ik weet wel waarom. Ik bevond mezelf in veilige haven. Ik wees naar niemand en zette nergens een kritische noot, behalve naar mezelf. Maar ik ben ouder geworden. Kritischer. Ik kijk verder dan mijn neus lang is. Nu durf ik af te vragen waarom dingen zijn gegaan, zoals ze zijn gegaan en waarom het nog steeds zo gaat. Ik heb niet de intentie om iemand daarmee opzettelijk te kwetsen. Als men zich aangesproken voelt, zegt dat meer over hun dan over mij.

Gelukkig, mensen die mij echt kennen weten wie ik ben. Ongeacht welk cultuur iemand vertegenwoordigt, als diegene mij echt kent weten ze mijn columns in context te plaatsen. Ik sta achter datgene wat ik schrijf en vind. Opstandig? Misschien, maar wel in alle eerlijkheid. Dat kan ik niet zeggen van de meeste mensen in deze maatschappij. Over het algemeen praten we elkaar allemaal na en is de één nog achterbakser dan de ander. Ik spaar ze niet. Ik heb ze zelfs in de familie. Gelukkig verre familie, maar toch.

Het is heel simpel. Ik mag je of ik mag je niet. Er is geen middenweg. Als iemand mij kwetst, dan is het over en uit. Ik ben dan ook klaar met diegene. Ik ben direct. Dat moet wel. Dat schept duidelijkheid. Ik weet ook heus wel dat menigeen mij een lul vind, alleen zeggen ze het niet in mijn gezicht. Dat vind ik best jammer. Maar goed, ook dat zegt meer over diegene dan over mij.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s