Het Molukse zwarte boekje

Vrouwen haten het, mannen hebben het. Het kleine zwartje boekje. U weet waar ik het over heb. Het boekje waar je als jonge geile rakker al uw veroveringen in noteert.

Ik kom uit de Molukse wijk van Assen. Daar waren die boekjes in overvloed. De één nog mooier dan de ander. De één met een gouden randje en de ander met een strikje. Wat een dagboek voor een vrouw betekent, dat is het zwarte boekje voor ons.

Wij waren zuinig op onze boekjes. Bij sommige, ik noem geen namen Joël, lag het zelfs naast de Alkitab, de  Molukse bijbel. Het verhaal gaat dat hij het per ongeluk had meegenomen naar de kerk. Het zweet brak hem uit, want Joël is extreem. Waar wij alleen de namen noteerden en achter elk naam ging turven, ging Joël een stap verder. Hij tekende zelfs de standjes.

Zo moet het gegaan zijn. Joël zingend en biddend tot God, ondertussen kijkend naar een getekend flamoes. Het kwam ook voor dat er dan iets groeide in zijn pantalonnetje, net op het moment dat de dominee iedereen verzocht om te staan. Joël, schaamte alom, bleef zitten. Als u zich afvraagt wat er toen gebeurde, moet u dat maar aan Joël zelf vragen. Als hij rood wordt, dan weet u voldoende.

Bif zijn boekje had bloemetjespapier. Ik heb dat nooit begrepen. Hij zwijmelde altijd zoiets van:” Ja, dat past bij mijn innerlijke aura etc”. Natuurlijk. Wij hebben hem altijd van verdacht dat hij namen erbij had verzonnen. Ik zag een keer staan: “Umfufu”. Toen wij hem erover gingen vragen, zei hij dat hij op Afrikaanse vrouwen viel, na het zien van RAW. “The Blacker The Berry, The Sweeter The Juice”, zei hij dan.Ook deze vrouw hield van botten, maar dan niet door haar neus, maar door haar anus. Komt dat goed uit, want Bif was een fervente bruinwerker.

Bill hield van blanke vrouwen. Ik zag alleen maar blanke namen. Maar bij hem was het een politieke, strategische zet. Als ik hem ernaar vroeg, zei hij: ” Alle wijven zijn hoeren. Vooral blanke vrouwen. Blanken hebben ons eeuwenlang verneukt. Nu neuk ik ze terug! Vaak en keihard!!” En dan in lachen uitbarsten. Dat is Bill ten voeten uit.

Er waren ook jongens die stiekem een boekje hadden. Zo stiekem dat wij het niet eens wisten. Op een dag viel er eentje uit de zak van onze vriend Jimmy. Wij gelijk erin kijken en wat lazen wij: “Lieve vrienden. Aangezien jullie allemaal een boekje hebben, heb ik er ook maar eentje aangeschaft. Maar wat kan ik ermee? Wat doen jullie ermee? Boodschapjes erin noteren? Is dit dom dat ik het niet weet? Groetjes Jimmy”.

Een gedachte over “Het Molukse zwarte boekje

  1. Ben hier niet mee eens, Bill naaide blanke meisjes omdat die het meest gewillig waren. Bill is gewoon lui, en hij wist al heel vroeg dat ie toch met een molukse meid kinderen zou krijgen. En de gezegde is … alle vrouwen zijn hoeren behalve me moeder en mijn zuster. en dat moet je heel breed opvatten heb ik me door Bill laten vertellen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s