De handen van mijn ouders

Deze foto is veelzeggend. Ik heb deze foto al gezien sinds mijn kindertijd, maar ik heb er nooit bij stil gestaan, dat deze foto alles heeft, hoe het in het echte leven eraan toe gaat.

Als klein kind sta je er niet bij stil. Alles is vanzelfsprekend. Je wordt opgevoed door jouw ouders. Je gaat naar school en komt later weer thuis waar het eten al klaar staat. Je speelt met je vrienden. Je hebt geen zorgen. Je hoeft je niet druk te maken over sociale problemen, zoals naar het vinden van een baan, of problemen in een relatie. Je hoeft je niet druk te maken over het betalen van rekeningen. Je bent een kind. En als kind zijnde, betekende deze foto voor mij als alle andere foto’s waar ik met mijn ouders op sta.

Nu als volwassene zie ik alles anders. Ik zie twee ouders die mij met liefde hebben opgevoed. Streng, maar rechtvaardig. Ze hebben mij begeleid door het leven heen, vanaf het moment dat ik werd geboren. Zij pakten mijn handen en hebben het pad samen met mij bewandeld.

Nu ik zelf volwassen en vader ben geworden, pak ik de hand van mijn dochter en bewandel ik het pad, die ik zelf met mijn ouders heb bewandeld. Maar ik weet, hoe zwaar het ook zal zijn of mocht ik van het pad verdwaald raken, mijn ouders zullen mijn hand weer pakken en mij weer naar het juiste pad leiden. Want ik weet, de liefde van ouders voor hun kind is eeuwigdurend, net zoals de liefde van een kind voor zijn of haar ouders. Het maakt niet uit dat ik nu zelf volwassen ben, op mezelf woon, zelf vader ben geworden, ouders laten hun kind nooit los.

Papa en mama, bedankt dat ik jullie zoon mag zijn.

Emerson

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s