60 jaar

Ik had vanavond een interessant gesprek gehad met een bejaard echtpaar. Een vriend van me runt een eettent in het centrum van Groningen. Ik besloot om op visite te komen. Niet om te eten, maar gewoon om mijn gezicht te laten zien en vragen hoe het met hem gaat. Bij binnenkomst werd ik gelijk warm verwelkomt door zijn vrouw en door hem zelf. “Emerson jongen“, zegt hij met een zware bas in zijn stem, “leuk dat je er bent. Ga zitten. Ga zitten. Moet je wat drinken?”
Haha. Nee Leroy. I’m all good. Misschien straks. Hoe is het met jou man? Jouw zaak ziet er goed uit!”
Dank je wel vriend. Ik heb hard gewerkt. Eerlijk gewerkt“, zegt hij trots. “En wat doe jij nu? Nog steeds acteren? Nog steeds schrijven? Ik hoorde dat jij ook geld verdient met dat ACN gebeuren he?”
Enigzins verbaast vroeg ik hem, hoe hij dat wist. “Leroy weet alles. Ik ken veel mensen, die jij ook kent en die ook weer mensen kennen. Die mensen kennen ook weer mensen, die ook weer mensen kennen. Waarschijnlijk kennen die mensen jou ook weer, of mij, je weet het niet. Ons kent ons weetje. Ik moet wat doen. Blijf zitten. Ik ben zo terug. Ik moet een telefoontje plegen“.
Okay“, zie ik. “Doe je ding man“.

Ik zat voor me uit te staren. Denkend wat er allemaal was gebeurt en gezegd de afgelopen tijd. Wat ik had meegemaakt. Dat ik een jaar ouder ben geworden. Wat ik nog moet doen. Wat ik niet moet vergeten. Denken aan een bepaald persoon. Totdat ik ineens een stem naast me hoorde van een oudere vrouw, die zei: “U denkt aan iemand he?” Ik draaide me om en zag een oud, Surinaams omaatje, haar man ernaast zittend, beide naar mijn glimlachen. “Waarom denkt u dat“, vroeg ik beleefd.
Omdat ik dat zie“, zei ze lief. “Is er iemand in uw leven?”
Ja, mijn dochter“, zei ik met een glimlach.
Het is vreemd. Normaal gesproken hou ik het kort als ik met vreemden praat, maar met deze oudere Surinaamse bejaarden, voelde ik me gelijk op mijn gemak. Ik voelde herkenning en warmte.
Dat is leuk. Hoe oud is ze?” vroeg ze. Waarop ik antwoordde:”Bijna twee jaar“.

Okay. Bent u nog met haar moeder, of heeft u een andere vrouw?” Ik keek bedenkelijk en antwoordde dat dat nogal gecompliceerd lag, waarop haar man antwoordde: “Liefde is gecompliceerd, jongeman. Jullie jongeren van tegenwoordig weten niet meer wat echte liefde is. Jullie verwisselen van liefde, zoals jullie van onderbroek verwisselen. Liefde is hard werken en niks voor lief nemen. Niks is vanzelfsprekend, als het aankomt tot liefde. Mijn vrouw en ik zijn al bijna 60 jaar bij elkaar! 60 jaar lang hebben wij elkaar gesteund door dik en dun. Wij hebben lief en leed gedeeld. Maar denk je dat ik onze liefde vanzelfsprekend nam? Nee meneer. Elke maand kom ik nog steeds thuis met een bos bloemen voor mijn mooie vrouw“.
Zijn vrouw knikt trots.

Echte liefde dus. Wauw, dat zie je tegenwoordig echt weinig meer. U en uw man zijn voorbeelden hoe het wel moet. Net zoals mijn ouders en grootouders. Ik wou dat ik dat had, maar ik ben realistisch. Voor mij is dat niet haalbaar. Ik heb teveel kostbare tijd verspilt aan mensen die het niet waard bleken te zijn. Of ik zat achter de verkeerde vrouwen aan. Het enige goede wat uit mijn laatste relatie is voortgekomen, is mijn dochter. Het was niet gepland, maar ik kan mij geen leven voorstellen zonder mijn dochter. Daar ben ik haar moeder eeuwig dankbaar voor“.

En die vrouw die nu in jouw leven is? Waar is zij?” vroeg ze belangstellend.
Ik heb u niet verteld dat ik nu een vrouw in mijn leven heb mevrouw“, zei ik terughoudend.
Jouw ogen verraden alles. Ik kijk in jouw ogen en ik zie dat er wel iemand is, maar jij weet niet wat je ermee aan moet. Daarom zit jij bedenkelijk voor je uit te staren. Jij vind haar erg leuk he, jongeman?”
Ik knikte.
Ga dan achter haar aan. Laat zien wat jij voor haar voelt. Laat zien wat zij voor jou betekent, ook al kennen jullie elkaar nog niet zo lang“.
Ik keek haar aan en vroeg: “Ja maar, hoe weet ik of datgene wat ik voel, wederzijds is? Hoe herken ik dat?”
Waarop haar man antwoordde: “Liefde herken je niet jongen. Dat voel je.”
Ineens drukt hij met zijn wijsvinger in het midden van mijn borst en zei: “Hier. Diep in jouw hart“.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s