DLM, Partypeeps en een dame

Jaren geleden ontmoette ik een hele mooie dame op een hele aparte manier. Ik was toen ergens begin de twintig. Nu ik eraan terugdenk, is er heel veel verandert. Ik had toen nog half lang haar. Ik liep in die periode nog met een bomberjack met onze Molukse vlag erop. Ik woonde toen nog bij mijn ouders in de Molukse wijk. We hadden in die periode geen Ipads, Ipods of tablets. We hadden destijds een ouderwetse Nokia telefoon, waar we heel happy Snake op speelden.

DLM

Misschien kunnen wij het tegenwoordig niet meer voorstellen, maar er was geen Facebook. Er was geen Hyves. Social media begon zich in die periode pas te ontwikkelen. In de Molukse gemeenschap hadden we DLM (Djangan Lupa Maluku). DLM was een website, een platform waar Molukkers online samenkwamen en informatie met elkaar uitwisselden. We hadden op die website ook de mogelijkheid om met elkaar te chatten. Dat deden de jongeren van destijds dan ook volop. Iedereen had wel een eigen nickname, zoals Lady Vana, Don Dada, Malukuboy, Bovensmildeboy, Mausie etc. De mijne was Mr. Lover. Achteraf belachelijk natuurlijk. Ik ben geen Adonis, Don Juan of een Casanova. Ik had wel een vlotte babbel en blufte een heel eind weg. Dat is iets wat nooit verandert is, mijn vlotte babbel en gebluf. Ik ben van mening dat als als je iets wilt bereiken, dat je wel een vlotte babbel moet hebben en soms moet je bluffen. Het heeft me ver gebracht bij het vrouwelijk schoon en nu dus ook in het leven.

Guestbook

DLM was ook zo heerlijk anoniem he? Je kon je lekker verschuilen achter jouw nickname. We konden dingen zeggen wat we nooit in real life tegen een ander zouden zeggen. Als we zin hadden om op te scheppen, waar Molukkers heel goed in zijn, dan deden we dat. Als we zin hadden om op afstand te flirten, wat Molukkers ook heel goed kunnen, dan deden we deden we dat. Er waren ook “broke” Molukkers die thuis geen computer konden veroorloven, dus zaten ze in de plaatselijke bibliotheek om voor 1 gulden per half uur onzin uit te kramen op de chat. En dan met elkaar afspreken op 25 april he? Maar dat liep niet gesmeerd. Als een dame aan mij vroeg: “ Maar hoe kan ik je herkennen dan? ” antwoordde ik: “ Ehh aan mijn half lange haar. Ray Bann zonnebril op. Zwarte bomberjas met RMS vlag erop“. U raadt het al, we liepen elkaar altijd mis. Hoe zou dat nou komen?

We hadden op een gegeven moment ook de mogelijkheid om een guestbook aan te maken en te koppelen aan onze DLM chat account. Ik had ook een guestbook, maar ik weet niet of die nog online staat. Ik heb er in ieder geval niks aan gedaan. Er waren echter Molukkers bij, die hun guestbook helemaal opgepimpt hadden. Eigen logo of achtergrondafbeelding, HTML codes gebruiken voor bewegende GIF plaatjes etc. Wat waren wij daar jaloers op. We pronkten dan ook met onze guestbook. En voor ons Molukkers was het een wedstrijd. Wie de meeste groetjes had van een vrouw in een week op zijn guestbook, was de morele winnaar.

PP2G

Na DLM of ongeveer in dezelfde periode gingen de meeste over op social network sites zoals PP2G oftewel Partypeeps. Dat is een site speciaal voor R&B hiphop liefhebbers. Voor de hardcore gabbers bestond Partyflock. Toen hadden we de kans om onze pagina zelf in te richten. We konden onze vrienden toevoegen die ook een PP2G of een Partyflock account hadden. We konden berichtjes bij elkaar achterlaten en we wisselden informatie uit, zoals waar opkomende feestjes werden gehouden. DLM en guestbook stierf een langzame dood. We leerden mensen kennen via PP2G. En na enig prive contact, gingen we al gauw over op elkaar toevoegen op MSN Messenger, waardoor MSN Messenger ineens booming werd. Uren, dagen, nachtenlang zaten we achter onze pc gekluisterd. We werden geirriteerd als we thuis niet op de pc konden, omdat de pc bezet was. Ik had meerdere malen mijn broertje van toen nog 10 jaar ofzo, erachter vandaan moeten schoppen, tot ergenis van mijn ouders.

En toen kwam ik met haar in contact via PP2G. Ik opende mijn account en ik zag dat ik een prive berichtje had ontvangen, waarin stond: ” Je ziet er leuk uit. Hoe is het met je?” Uiteraard was ik verbaast, maar ik was in de verontstelling dat ik te maken had met een ” niet al te aantrekkelijke jongedame“. Ik maakte mij dan ook geen illussies en deed er in eerste instantie ook niks mee. Totdat ik even later toch nieuwsgierig werd en op haar naam klikte. Ik werd op slag verliefd. Zij was met afstand de mooiste dame, waar ik tot op dat moment in contact mee was gekomen. Dat bedoel ik zonder disrespectfull te zijn naar de dames ervoor. Ik stuurde een berichtje terug. Ik weet niet meer wat ik exact zei, maar het ging ongeveer zo: “ Hey. Bedankt voor jouw compliment. Jij ziet er ook anders ook erg leuk uit. Met mij gaat het goed. Met jou ook? Waar kom je vandaan?” Al gauw kreeg ik een reactie terug en we raakten op die manier aan de praat. We wisselden al snel telefoonnummers uit. Toen we elkaar gingen bellen, vertelde ze dat ze naar Assen moest, omdat haar vader daar woonde. We hadden elkaar ontmoet en een tijd lang reisden we naar elkaar toe. Ik weet niet exact meer waarom het uiteindelijk op de klippen liep, maar uiteraard speelde afstand een rol. We hadden het contact met elkaar verbroken. Jaren gingen voorbij. Zij onmoette andere mannen. Ik ontmoette andere vrouwen. We leefden onze eigen levens en werden ouders, totdat ik een aantal weken geleden een vriendschapsverzoek had ontvangen van haar op Facebook. Ik accepteerde haar verzoek en het lijkt net alsof de tijd heeft stil gestaan. In die 9 a 10 jaar tijd is zij uiterlijk gezien niks verandert. We belden elkaar en de klik was er weer, alsof het nooit was verdwenen. Voor even was alles weer zoals toen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s