Slachtoffer

 

Er is iets wat ik even kwijt wil. Als ik iets schrijf, dan wil ik dat zo luchtig mogelijk weergeven. Helaas lukt dat niet altijd. De reden hiervoor is dat ik kritisch ben. Ik ben een gevoelsmens. Ik laat altijd mijn hart spreken. In sommige gevallen kan dat hard, kwetsend en confronterend overkomen, maar soms ook ontroerend en hartverwarmend. Met mijn schrijven kan ik niet iedereen tevreden stellen. Er zijn altijd mensen die een andere mening erop nahouden. Dat mag. Ik vind dat geen enkel probleem, want wat zou de wereld saai zijn, als we het altijd met elkaar eens zouden zijn toch?

 

Waar ik het totaal niet mee eens ben, is dat er soms wordt beweerd dat ik altijd in de slachtofferrol kruip. Belachelijk natuurlijk. Ik ben altijd kritisch, ongeacht cultuur, geslacht en of omgeving. Behalve als het om Ajax gaat. Ik ben een Ajacied, maar mijn voetbalkunde is niet van dusdanig niveau, dat ik daar ook een objectief mogelijk mening erover kan hebben. Om die reden probeer ik dat onderwerp zoveel mogelijk te mijden.

 

Ik spaar niemand. Dus ook niet mijn eigen mensen. Mensen die mij goed kennen of mij ook volgen met datgene wat ik schrijf, weten dit. Hoe vaak heb ik wel niet over onze, dus de Molukse, tekortkomingen en fouten geschreven? Vaak genoeg. Hoe vaak heb wel niet geschreven over de criminilateit en drugsgebruik in onze gemeenschap? Vaak genoeg. Hoe vaak heb ik heb ik wel niet geschreven dat wij als gemeenschap verre van perfect zijn? Vaak genoeg. Hoe vaak heb ik in mijn schrijven, aangegeven dat het tijd is voor een verandering in onze Molukse gemeenschap? Ook vaak genoeg.

 

Helaas hoor ik daar niemand over, een enkeling uitgezonderd. Maar zodra ik het over de Nederlandse gemeenschap heb en over wat zij fout hebben gedaan en nog steeds doen, dan ben ik ineens de slachtoffer. De extremist. De racist. Dan wordt er gelijk verweten dat ik anti blank zou zijn. Lachen natuurlijk, want dat is de allergrootste misvatting. Ik heb blanke ooms. Ik heb veel blanke vrienden en kennissen. Ik ben niet gebonden aan de Molukse gemeenschap. Ik durf zelfs te stellen dat ik, voor een Molukker uit de wijk, behoorlijk multicultureel ben. Ik ga met Surinamers om. Ik ga met Antilianen om. Ik heb geen problemen met Marokkanen of met Turken. Ik heb een relaties gehad met Aziaten. Noem maar op. Ik behandel een ieder, zoals ik zelf ook behandelt wilt worden. Met respect.

 

Men mag gerust het mij oneens zijn, maar de achterliggende reden moet dan wel gebasseerd zijn op aantoonbare feiten en niet op basis van vooroordelen, vermoedens of van horen zeggen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s