Een momentschrijver

Ik ben een momenten schrijver. Wat ik schrijf, over 10 jaar weet ik het dan nog steeds hoe ik me op dat moment voelde, toen ik het schreef. Sommige stukken zijn gevoelig en humoristisch. Andere stukken juist weer confronterend en in sommige gevallen zelfs kwetsend. Maar bovenal is het eerlijk. En eerlijkheid kan hard zijn. Het is nooit mijn intentie geweest om iemand opzettelijk te kwetsen met mijn uitspraken. Anderzijds, mij wordt ook verweten dat ik te vaak in de rol van slachtoffer kruip als het aankomt op, in mijn ogen, onrecht tegen de Molukse gemeenschap. Ik wuif dat gemak weg. Iedereen heeft een mening, maar weinig mensen weten hun mening ook daadwerkelijk te onderbouwen met sterke argumenten.

 

Boek

 

Sommige mensen in mijn omgeving weten het al, maar ik ben bezig met schrijven van een boek. Tenminste, de bedoeling is dat het een boek wordt. Momenteel is het nog een manuscript en als die beoordeeld en goedgekeurd wordt, dan kan ik het uitwerken tot een boek. Ik kijk er erg naar uit en ben daarom ook hoopvol gestemd. Zonder daadwerkelijke daden blijven jouw dromen, simpelweg dromen. Zo denk ik erover. Iedereen heeft een doel in het leven. De meeste mensen, meerdere doelen. Ik ben zo’n iemand. Ik heb altijd al een passie gehad voor schrijven. Al vanaf schooltijd. Ik was altijd één van de beste leerlingen uit mijn klas als het aankomt tot dictee. Verhalen schrijven? Geen probleem. Ik schut ze zo uit de mouw. Op jonge leeftijd wist ik al dat ik lyricaal onderlegd was. Ik had een bovengemiddeld interesse in het lezen van boeken en in het schrijven van verhalen en gedichten. Ik ontwikkelde dat later verder toen ik aanraking kwam met Hip Hop muziek. Ik bestudeerde KRS One, LL Cool J, Public Enemy, MC Hammer en later in mijn pubertijd vooral 2Pac. Ik luisterde niet naar hun muziek, maar naar wat ze zeiden en vooral hoe ze het zeiden. Op wat voor manier zij hun woorden combineerden. Ik begon daarop ook met rhymen. Ik begon te rappen. Maar waar de meeste rappers opschepten in hun raps, hield ik het realistisch en gevoelig. Onbewust combineerde ik mijn raps in dichtvorm.

 

Terrorist

 

Na jaren besloot ik om niet meer te gaan rappen, omdat ik me daar niet meer geschikt voor vond. Ik begon mezelf toe te leggen op het schrijven zelf. Nu schrijf ik al jaren blogs, columns, gedichten, rap en songteksten voor anderen. Ik schreef voor diverse websites zoals www.bkml.nl. En nu begin ik aan nieuw hoofdstuk. Het schrijven van een boek. Waar gaat mijn boek over? Dat is een vraag waar meerdere mensen uit mijn omgeving gevraagd hebben. Het gaat erover hoe het is om op te groeien als een jonge Molukker in de Molukse wijk. Niet zoals het nu is, maar zoals het toen was. Vlak na de rumoerige jaren 70. Ik ben van oktober 1978. Ik heb die rumoerige periode niet meegemaakt. Werd ik erop aangekeken? Absoluut. Ik weet hoe het is om als kleine jongen uitgemaakt te worden voor terrorist. Of dat blanke jongens uit mijn buurt, niet met mij mochten spelen, omdat ik een Molukker ben. In de ogen van hun ouders was ik een terrorist. Wij Molukkers van toen, zijn de Marrokanen van nu. Daar schrijf ik over. Ik schrijf over een incident dat een conducteur aan mij en mijn vrienden vroeg of wij weer een trein ging kapen. De nasleep van die rumoerige periode, dat is waar mijn generatiegenoten en ik mee geconfronteerd werden, terwijl wij het zelf niet eens hadden meegemaakt.

 

Vriendschap

 

Maar bovenal gaat het over vriendschap. Over broederschap. Het gevoel dat, wat er ook gebeurt, wij altijd voor elkaar klaar staan. Want dat is ook het enige wat wij hadden, elkaar. Mijn beste vrienden zijn de jongens waar ik mee ben opgegroeid. Waar ik 34 jaar al een sterke band mee heb. Een band wat niet te breken is. Ik hoop dat ik het mag uitwerken tot een boek. En als het zo is, dan zal ik altijd weer medestanders en tegenstanders treffen. Ik schrijf het voor mezelf en voor mijn nageslacht. Voor een ieder die zich dan met mij weet te identificeren, dat is mooi. De mensen die het maar niets vinden, moeten het ook niet lezen. Dan is het niet voor hen bestemd. Iedereen heeft een mening en ik lig niet wakker van een afwijkende mening.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s