Is leeftijd een graadmeter?

Ik was onder de indruk hoeveel positieve reacties ik had gekregen op mijn column “Gebroken gezinnen en hoeveel mensen mij hadden aangesproken, vanwege mijn status op Facebook. Ik had geschreven waarom iemand zich afvroeg waarom ik nog steeds vrijgezel was en dat ik er niet jonger op word, dus ik moest maar serieus worden. Belachelijk natuurlijk dat iemand zo vanaf de buitenkant kan oordelen. Alsof leeftijd een graadmeter moet zijn voor een relatie. Aan de andere kant, is dat niet mens eigen? We doen het immers allemaal. Een oordeel geven over iemand zonder de achtergrond ervan te weten. Iemand die vol met tattoos zit, is in onze ogen direct een crimineel. Dat is ook belachelijk, maar in dat opzichte kan ik diegene niets kwalijk nemen. We doen het namelijk allemaal.

Eigenlijk heeft mijn column “Gebroken gezinnen” en mijn status update op Facebook wel met elkaar te maken. Het draait om mij als vrijgezel zijnde, maar ook om mij als vader zijnde. Dat ik een 34 jarige vrijgezel ben, impliceert bij sommige mensen dat ik niet serieus ben. Dat ik geen verantwoordelijkheidsbesef heb. Helaas gaan ze voorbij het feit dat het een groot verantwoordelijkheid is, om mijn kind in mijn eentje op te voeden. Natuurlijk kunnen haar moeder en ik nog steeds goed met elkaar overweg, maar in de 3 a 4 dagen van de week dat ze bij mij is, neem ik de hele verantwoordelijkheid voor haar op mijn schouders. Een iedere alleenstaande vader of moeder weet dit te beamen. Als een stel samen zijn, voeden zij hun kind samen op. Er zijn dan 2 paar ogen gericht op dat kind, waarin ze elkaar kunnen afwisselen. Een alleenstaande ouder zijnde moet continu scherp blijven. Er is geen plaats voor verslapping. Wat een stel normaal gesproken samen doet, doe ik in mijn eentje. Ik klaag niet. Voor mij is het vanzelfsprekend, want zij is mijn dochter. Een goede vader of moeder neemt al het verantwoordelijkheid dan voor lief.

Natuurlijk, mensen zien mij ouwehoeren. Ze zien mij met uitgaan. Ze zien mij in omgang met vrouwen. En de meeste mensen weten over mijn verleden als rokkenjager en dat ik een flierefluiter ben. Ik besef ook wel dat mijn manier van leven, afwijkt van wat maatschappelijk van mij verwacht werd. Ik verwachtte het zelf ook van mezelf dat ik een standaard leven zou hebben. Een goede baan, een vrouw, gezin en alles. En eerlijk is eerlijk, ik word er inderdaad niet jonger op. Maar ik maak me daar niet druk over. Wat komt, dat komt. En als het niet komt, dan had het niet zo mogen zijn. Ik zeg het simpel, maar zo is het ook, want ik weet wat mijn belangrijkste taak in mijn leven is. Dat is een goede vader zijn. Of ik dat kan zijn met een partner of niet, dat is mij om het even. Zolang ik het maar ben.

Raphorah is nu 2 jaar. Zij is haar leeftijd ver vooruit. Haar ontwikkeling is sneller dan die van haar leeftijdsgenoten. Geweldig natuurlijk, maar het punt is wel, dat zij zich dingen te beseffen. Ze begint dingen en situaties aan elkaar te linken. Ik weet niet of dit al gebruikelijk is bij een kind van twee. Ik ben daar scherp op en ik pas me daarop aan. Het zou daarom erg onverantwoordelijk van mij zijn, als ik te pas en te onpas vrouwen over de vloer heb, wanneer ik mijn dochter heb. Dan pas zou ik niet serieus zijn. Ik wil niet dat mijn dochter opgroeit met het idee dat haar vader en of moeder elk weekend een ander mee naar huis neemt en dat zoiets normaal is.Gelukkig denkt haar moeder er net zo over. Daarom date ik alleen met vrouwen als mijn dochter bij haar moeder is. Dat is toch niet vreemd, want ik ben vrijgezel.

Op de vraag of ik mezelf wil binden aan een relatie zeg ik nee. Ik wil dat op dit moment niet. Ik ben nu 2 jaar vrijgezel. In die 2 jaar tijd, van al die vrouwen die ik daarna had mogen ontmoeten, is er maar één dame geweest, waar ik geprobeerd heb om een relatie mee op te bouwen. Dat heeft niet gewerkt. Maar gelukkig ben ik mijn belangrijkste vrouw uit mijn leven niet kwijtgeraakt en dat is mijn dochter. Als zij bij mij is, ben ik de verantwoordelijke, toegewijde vader. Dan voed ik haar op, zoals ik ben opgevoed door mijn ouders. Met normen en waarden, respect en bescheidenheid. Maar als zij bij haar moeder is, dan ben ik die vrijgezel die geen rekening hoeft te houden met wie dan ook. Hoe ik dat invul is, hoe zal ik dat eens netjes formuleren, NONE OF YOUR FUCKING BUSINESS!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s