“Ik ben geen held, maar een strijder”

Molukker breed

“Ik ben geen held, maar een strijder”

Junus Ririmansse (63) was 36 jaar geleden één van de treinkapers bij de treinkaping bij De Punt. Samen met onderzoeksjournalist Jan Beckers heeft hij onderzoek gedaan naar de gang van zaken. Uit het rapport blijkt dat vier van de zes overleden kapers zijn geliquideerd door mariniers.

“Er is geen emotie”
De kaping duurde negentien dagen. “We hadden niet gedacht dat het zo lang zou duren”, vertelt Ririmasse. Hij lag te slapen en werd wakker van de schoten die hij hoorde. Van de straaljagers die overvlogen heeft hij niets gehoord. “Ik zag de inslag van de schoten, toen ben ik in mijn rug en mijn been geraakt. In totaal had ik tien schotwonden.” De jongen die op dat moment naast hem stond, heeft het niet overleefd. Ririmasse is op een bank gaan liggen en op het moment dat er marinier binnen kwam, schreeuwde hij: “Ik ben geraakt”, om duidelijk te maken dat hij zich niet meer kon verweren. Van de marinier moest hij blijven liggen.

Niet alles staat hem nog even helder voor de geest. Hij heeft een hersenbloeding gehad. Hij praat moeilijk Nederlands, zijn vriendin vertaalt voor hem.

Op het moment van de beëindiging van de treinkaping was Ririmasse niet bang. “Ik was verdoofd. Er is geen emotie, je ligt daar gewoon. Ik was geloof ik ook niet bezorgd om de anderen.” Ririmasse is later via het raam op een brancard de trein uitgetild en naar het ziekenhuis in Groningen gebracht.

Molukker 3

Noodrem
Ririmasse had een speciale taak tijdens de treinkaping. “Ik moest aan de noodrem trekken. We hadden een speciale plek uitgekozen, een open veld, maar ik was te laat met trekken en toen reden we eraan voorbij.” De kapers maakten aan de passagiers duidelijk dat ze zich geen zorgen hoefden te maken. Daar werd verrast op gereageerd. Ze dachten dat ze doodgeschoten zouden worden. “Ik heb zelf niet met passagiers gesproken, zo ben ik niet. De rest praatte wel met ze, maar ik weet niet waarover”, zegt Rimasse terwijl hij zijn schouders ophaalt.

“We bedachten samen dat we weer een trein wilden kapen.” Na de eerdere treinkaping bij Wijster voelden de Molukkers zich besodemieterd. “De Nederlanders hadden niks gedaan voor onze ouders. Wij wilden wel iets voor ze doen. Praten werkte niet en met geweld zou het hopelijk wel lukken.”

De eisen van de kapers werden niet ingewilligd en de Molukse jongeren voelden zich weer bedonderd. “De bemiddelaars probeerden ons alleen maar om te praten zonder er iets voor terug te geven.” De onderhandelingen liepen stuk, maar: “We hebben nooit overwogen om een gijzelaar dood te schieten. We hadden namelijk aan elkaar beloofd dat we dit niet zouden doen.”

“Je komt terug of niet”
Na de kaping zat Ririmasse acht jaar vast. Het leven in de gevangenis voelde voor hem niet heel anders dan het leven in het kamp. Toen hij weer terug kwam in de gemeenschap werd hij niet ontvangen als een held. “Je ziet elkaar weer, je bent blij dat je elkaar weer ziet en verder werd er niet meer over de kaping gesproken. Je gaat gewoon door.”

Ririmasse was na afloop van de treinkaping ook niet per se teleurgesteld. De kapers wisten van tevoren niet hoe het af zou lopen. Wat ze wel wisten was dat ze bereid waren om hun leven te geven voor de RMS. “Je komt terug of niet. Als je terugkomt heb je geluk, maar als je doodgaat is het ook goed.”

“Ik zal altijd doorgaan”
 “Ik zie mezelf niet als een held, maar wel als een strijder.” Hoe lang de strijd voor de RMS nog doorgaat, ligt volgens Ririmasse aan jezelf: “Ik zal altijd doorgaan.” Ririmasse richt zich nu voornamelijk op het maken van kunst. De kamer ligt vol met blauw piepschuim en midden in de kamer staat het kunstwerk waar hij nu mee bezig is. Het is een monument voor KNIL-soldaten. “Hier kan ik iets doen voor de RMS, op de Molukken heb ik die vrijheid niet.”

Volgens Ririmasse kan de derde en vierde generatie lering uit het rapport trekken. “Het is belangrijk dat ze begrijpen wat er voor hen is gebeurd. Wat hebben hun opa’s en oma’s gedaan? Waar hebben ze het over?  Zo kunnen ze de strijd op hun manier oppakken. We zijn gevormd door de geschiedenis.”

Molukker 2Foto’s: Thom Opheikens

bron: http://grondstof.elementweb.nl/2013/06/13/ik-ben-geen-held-maar-een-strijder/

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s