Dichter bij de dichter

“In stilte omgeven
Alleen op de kamer
Een pen in de aanslag
om iets moois te beramen”

Ik heb altijd al geschreven, alleen ik kwam er niet voor uit. Dat doe je niet, als een opgroeiende jongen in de Molukse wijk. Ik ben van 1978. Ik heb de rumoerige jaren 70 niet bewust meegemaakt, maar wat ik wel heb meegemaakt is de nasleep ervan. In Assen heerste naar mijn gevoel een “wij tegen hen” gevoel. Wilde ik in die omgeving opgroeien, dan hoorde daar een bepaald gedrag bij. In die periode toegeven dat je gedichten en verhalen schreef, dat kon niet. Dat zou mijn doodsvonnis betekenen. Ik zou dan het mikpunt van spot zijn. Kinderen kunnen dan wreed zijn. Molukse kinderen zijn daarin geen uitzondering, misschien zijn ze zelfs wreder.

” Een verandering in gedrag
Een andere manier van uiting
Nog steeds geheimzinnig
Poezie in muziek,
is waar ik vanuit ging”

Voor mij kwam de verandering toen hiphop muziek opkwam. Elke week keek ik naar Yo! MTV Raps, waar ik kennismaakte met KRS-ONE, Erik B & Rakim, LL Cool J, Big Daddy Kane, Heavy D & the Boyz, De La Soul, Leaders of the New School, A Tribe Called Quest, Redhead Kingpin and the FBI, Guru, DJ Jazzy Jeff & The Fresh Prince, Public Enemy, Bizz Markie, N.W.A. etc. Ineens zag ik in dat het “cool” was om te dichten, oftewel “rhymen”. Ik begon ijverig aan mijn “skills” te werken. Ik begon te “Freestylen” op schoolpleintjes en op feestjes. Dat betekent dat je je “rhyms” ter plekke verzint en gelijk uitvoert. Later begon ik te “battlen”. Dat betekent dat je verbaal de uitdaging met de ander aangaat, om te kijken wie de beste is in “rhymen”. Bij een battle gaat het vaak ten koste van iemands verschijning, fouten, blunders en of tekortkomingen. Jaren later startte ik met een aantal jonge, zeer getalenteerde Molukkers uit Assen & Bovensmilde de hiphopformatie “O.M.E.G.A.”

“Pure poezie draait om bewustwording
daadkracht en visie
Geld is niet mijn missie
maar wat uit mijn hart komt
Is de realiteit, zonder fictie”

Wanneer het aankomt tot het “dichter zijn”, dan is onze dominee Theo Pattinasarany wel mijn “eye opener” geweest. Natuurlijk, de enige Molukse dichter die ik kende was oom Djodjie Rinsampessy, maar ik kende hem op dat moment niet zo goed. Gevoelsmatig stond hij verder van mij af, maar dominee Theo was “bereikbaar”. Dominee Theo is iemand waar ik naar opkeek in onze gemeenschap. Toen hij zijn gedichtenbundel uitbracht, had ik zoiets van “wat hij kan, kan ik dus ook”. Ik zag hoe mensen op hem en zijn schrijven reageerde. Eén en al positiviteit. Dominee Theo gaf, zonder dat hij het zelf wist, mij de kracht om ermee door te gaan.

” Dichter bij de dichter
Het gevoel om één te zijn
met de dichter
In zijn woorden en verhaal
als een muziekstuk van een refrein”

Salah Edin & ik tijdens Maluku Mocro Conexxion 2011

Salah Edin & ik tijdens Maluku Mocro Conexxion 2011

Daar, tijdens het Maluku Mocro Conexxion 2011 in Utrecht, maakte ik ineens kennis met het evenement “Spoken”. Spoken is een Spoken Word avond met een indrukwekkende line-up. De grote namen van de Nederlandse hiphop en andere artiesten zijn aanwezig op een avond met maar één spotlight, één mic en geen beat. Artiesten zoals Salah Edin, Wudstik, Jurgen Raymann, Ellen ten Damme, Djiggy Djé, Ruben van der Meer, Typhoon, GMB, hebben al hun gedichten en teksten tijdens “Spoken” voor gedragen. Iedere deelnemer draagt een aantal teksten voor, waarna het aan het publiek is om vragen te stellen. De intimiteit van die avond, de afgeladen zaal en het gebrek aan muzikale ondersteuning maakt de sfeer prikkelend en kwetsbaar. Het gaat niet meer om de act of om de beats, de teksten staan centraal. Veel bestaande teksten krijgen in gesproken vorm een compleet andere lading en van de soms nieuwe teksten is het de inhoud die centraal staat. Op die dag, leerde ik de Marokkaanse rapper Salah Edin kennen. Hij zou samen met o.a. zanger Wudstik en tijdens “Spoken” zijn teksten voordragen. Ik raakte onder de indruk en stelde mezelf voor dat als er ooit een mogelijkheid komt, dat ik daar op dat podium kan staan, ik die kans met beide handen zal grijpen. Dat moment is eindelijk aangebroken. Vrijdag 16 augustus sta ik met “Spoken” op het Noorderzon festival in Groningen!

” Na al die jaren
Een euforisch gevoel
Ik zal nooit opgeven
Elk obstakel zal ik overwinnen
in het bereiken van mijn doel”

Links: Spoken in Groningen

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s