Fans

Laat ik maar weer eens wat gaan schrijven. Ik ben me er steeds meer van bewust dat ik een vaste groep lezers heb. Mensen die het leuk vinden om te lezen wat ik heb geschreven. Dat verbaast me. Zo bijzonder is het namelijk niet. Ik noem ze geen fans. Fans heb je als je een wereldster bent. Dat ben ik niet, zo realistisch ben ik wel. Toch is het wel grappig als ik lees dat sommige amateur schrijvers, zangers en of rappers, de mensen die het leuk vinden wat zij doen, wel als fans betitelen. Laatst zag ik een Facebook update van een amateur cover zanger: “Ik heb een optreden gehad in…” Ach ik kan niet meer op de naam van dat dorp komen. Daarachter schreef hij: “Voor mijn fans. Jullie waren geweldig! Ik hou van jullie”. De volgende dag postte hij een aantal foto’s van zijn optreden op Facebook en wat bleek? Hij trad op in een bejaardentehuis, voor 80 plussers waar de meeste zich al in een ver stadium van dementie bevonden!” Er zaten werkelijk waar, maar ongeveer 30 mensen in de zaal. Het zou me niks verbazen, dat die mensen daar zaten omdat het toevallig lunchtijd was. Ik denk niet dat ze speciaal naar de zaal waren gekomen, om hem te horen zingen. Ik dacht bij mezelf: “Die gozer is niet goed bij zijn hoofd joh! Hij heeft dringend professionele hulp nodig!”

Dat is toch ziek als je jezelf zo serieus neemt en werkelijk waar denkt dat je dan fans hebt? Als dat bejaardentehuis de lokale dorpsgek hadden uitgenodigd om vals te zingen, dan applaudiseerden die grijze muizen alsnog. Zelfs die dorpsgek had dan niet gedacht dat hij fans had. Deze gast wel. Hij heeft ook een fanpagina. Ik heb erop gekeken he? Nou de enige “fans” op zijn fanpagina waren andere cover zangers die liedjes van dezelfde zanger. Dat is wel triest hoor. Ik kijk ernaar en denk dan: “Man man man, neem jezelf niet zo serieus joh. Zie jouw ding als een hobby. Als mensen het leuk vinden, prima, maar ga ze geen fans noemen. Dan stijgt de gekte al gauw in jouw zaagselkop.”

Ik heb een passie voor schrijven en iets wat je met passie doet, noem je geen werk. Ik zie dit niet eens als werk. Ik zie dit als een uit de hand gelopen hobby. Hoewel ik het wel leuk vind dat mensen mijn columns waarderen, ben ik daar ook wel huiverig voor. De vrijblijvendheid wordt minder, want mensen worden kritisch. Het is me wel eens overkomen hoor, dat mensen tegen mij zeiden: “Emerson, ik heb de link van jouw website aan die en die gegeven. Ik heb ze vertelt dat je goed kan schrijven. Ik heb je de hemel ingeprezen, dus ga zo door, maar oh wee als jouw volgende column niet leuk is!” Toen ik de volgende dag wakker werd, besefte ik: “Shit, ik heb werk!”

Maar fans? Scheidt toch uit. Daar ben ik te nuchter voor.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s