Boycot Buat

Door: Sam Pormes

5_1

Heb mij altijd wel verbaasd over bepaalde gedragingen wat later werd uitgelegd als uitvloeisel van een gekoloniseerd bewustzijn. Het heeft te maken met internalisering van onderdrukking. En je vervolgens laten modeleren naar de kolonisator. Wie kent niet het boek “De hut van Oom Tom”. Zwarte mensen met een gekoloniseerd bewustzijn kregen het predicaat Uncle Tom. Een ander bekende titel is “bounty”. Dit is een verwijzing naar de titel van het boek Black Skin White Mask, van Franz Fanon.

 
Bij Molukkers is het gekoloniseerd gedrag ook geen onbekend verschijnsel. Het zingen van het Wilhelmus bij het ontvangst nemen van de Rietkerkpenning.
Wat mij ook vers in het geheugen ligt is het eerste overleg die ik eind jaren zeventig had met gemeentebestuur en burgemeester van Assen. De Molukse BP Wijkraad, ook aanwezig waren beretrots dat zij de burgemeester bij hun naam mochten noemen. Het creëren van oude jongens krentenbrood. Toen ik zei dat ik tutoyeren niet op prijs stel, konden blikken mij doden. Donorgedrag maakt ook deel uit van dit gedrag. Het is een bekend verschijnsel. Organisaties die afhankelijk zijn van bijvoorbeeld overheidssubsidie gaan zich gedragen zoals de subsidient van hen verwacht. Opportunisme wordt de boventoon. Je zoekt naar een aai over je bol.
Vorige week moet de champagne wel klaar hebben gestaan aan de Niassstraat no 1 in Utrecht. Rob blij en gelukkig. “We hebben het journaal en alle landelijke bladen gehaald. Wij zijn nu landelijk bekend geworden. Het bericht dat wij de Molukse gemeenschap vertegenwoordigen niet corrigeren. Het beeld is goed. Heb een SMS ontvangen van Defensie en Binnenlandse Zaken. Ze zijn heel tevreden. Het glas wordt geheven en diep in uw hart klinkt het Wilhelmus.” Dit zou zomaar kunnen dacht ik.

Buat is de opvolger van het Inspraakorgaan, maar heeft nooit enige vorm van fiattering van de Molukse gemeenschap gehad. Zij richt zich op de volledige participatie van de Molukse bevolking in Nederland. BUAT werkt aan de verbetering van de leefbaarheid van Molukse woonwijken in samenspraak met de Molukse bewoners zélf. BUAT streeft ernaar samen met andere belanghebbenden, zoals lokale Molukse belangenorganisaties, woningcorporaties en politieke bestuurders, de beste aanpak daarvoor te ontwikkelen.

Ik woon in de grootste Molukse woonwijk . Niemand kent Buat. Ooit was er een bijeenkomst in Groningen. Buat werd ondubbelzinnig duidelijk gemaakt dat zij niet kunnen rekenen op enig draagvlak in de Molukse gemeenschap. Hoe het mogelijk is dat vertegenwoordigers van grote Molukse gemeenschappen niet zijn vertegenwoordigd?Je hoeft de gemeenschap niet te vertegenwoordigen, maar minimaal moet je wel enige empathie hebben. Ze hebben niets meer van Buat vernomen.

11 juni 1977 is voor iedereen een historische dag. De begrafenis werd bijgewoond door het Molukse volk in Nederland. Het was niet een thuiswedstrijd van de RMS.
Alle gezindten liepen mee. Tegenstellingen en verschillen lieten wij thuis. Indrukwekkend. Een toonbeeld van saamhorigheid. Niemand heeft getwijfeld. Deze jongeren zijn vermoord. Omgebracht. Geëxecuteerd. Het werk van de onderzoeksjournalist is een bevestiging van het vermoeden. Ooit is mij gevraagd door een journalist over de status van deze militairen. “interesseert mij niet echt. Zelfs 4 mei is geërodeerd. We herdenken niet alleen de gevallenen in hun strijd tegen het fascisme, maar ook de gevallenen die zich fascistisch in Nederlands-Indië hebben gedragen. Jullie zoeken het maar uit.” Buat niet. Zij zagen hun kans schoon. Een mooi PR-stunt en vooral een kans om hun subsidient te dienen. Jeanine heeft Buat bij zich groepen. Een kort overleg. “Weet je wat we doen Rob? Ja, Jeanine? We geven hen wel de Veteranenstatus, maar ze krijgen geen insigne. Jullie kunnen dan tegen je achterban zeggen dat het om een zwaar bevochten compromis gaat. Dank Jeanine. Vergeet niet te zeggen dat wij namens de Molukse gemeenschap hebben gesproken.”

 
De insigne is een van de faciliteiten waar een Veteraan recht op heeft. Dankzij Buat mogen deze militairen op kosten van de staat op de geboortedag van Prins Bernard naar de jaarlijkse Veteranen dag gaan. De eerste spandoeken liggen al klaar: “Bedankt Buat, bedankt Rob, veteranen de Punt.” Buat streeft naar een Society Network, een moderne organisatie die gedragen wordt door de Molukse gemeenschap en middenin de Nederlandse gemeenschap staat. Buat bewijst wat wij al langer wisten. Ze staan buiten de samenleving. Mist enige empathie met die gemeenschap. En gedraagt zich als onderdeel van het Oud Strijders Legioen.

 
Ik was zaterdag 8 februari van plan naar Vaasen te gaan. Buat organiseert een werkconferentie politieke participatie. Maar heb het echt gehad. Ga geen draagvlak geven aan deze organisatie. Roep op tot een Boycot.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s