Mijn schrijven

Er komen mooie dingen op mijn pad en die mooie dingen zijn het resultaat van een aantal beslissingen die ik in het verleden heb gemaakt. Vorig jaar werd ik door een aantal collega schrijvers benaderd om een Facebook pagina op te richten genaamd ” Molukse schrijvers en dichters”. Dit FB pagina is bestemd voor jonge, talentvolle Molukse schrijvers en dichters en zij die geinteresseerd zijn in datgene wat ” wij” schrijven. Ik praat in de ” wij” vorm, want “we” zijn een collectief. We doen dit samen. En met “we” bedoel ik Iedereen die zich aangesloten heeft op deze pagina. En het aantal aanmeldingen per dag groeit gestaag door. Daar ben ik trots op. Nee, ik moet mezelf corrigeren. Wat ik bedoel te zeggen is, dat “wij” daar trots op zijn. En nu mogen “wij” de oprichters actief deelnemen aan de Molukse Literaire middag, 15 maart in Houten. Wat een mooi initiatief en wat zijn “wij” dankbaar dat “wij”  een bijdrage mogen leveren.

We mogen namelijk een stuk proza voordragen. Dat kan ik namelijk redelijk. Kom op Emerson, niet zo bescheiden. Okay, dat kan ik namelijk goed. Mijn eigen werk voordragen voor publiek en dat zo enthousiast mogelijk brengen, dat het publiek geeneens de kans krijgt om te gapen of in slaap te vallen. Ik praat namelijk zoals een surfer de hoogste golven trotseert. Ik heb de term “intonatie” een nieuwe dimensie gegeven. Ik ben een dominante charmeur. Een jonge onbekende Don Juan met een gewapende pen in aanslag. Ik weet mensen te raken en daar maak ik gebruik van. Steeds vaker probeer ik mijn grenzen te verleggen. Tot hoever kan ik gaan? Wat kan ik wel of niet zeggen? Ik ben namelijk van mening dat ik veel kan zeggen en weinig tot niks voor me kan houden. Ik heb mijn hart op mijn tong liggen. Vind ik je een lul, dan ben je een lul. Daar valt geen speld tussen te krijgen. Ben ik echter verliefd, zoals ik dat ben op mijn mooie vriendin, dan beschrijf ik elk moment alsof het de meest romantische moment van dat moment is. Dan prijs ik haar de hemel in, zodat mensen spontaan beginnen te dagdromen. Ik beschrijf mijn serenade als het hoogtepunt van de romantiek. Trouwens, las je dat? Ik schreef ” mooie vriendin”. Als je daar geen kriebels in je onderbuik van krijgt, dan weet jij niet wat verliefdheid inhoudt.

Ik weet mensen te raken. Ik kan emoties opwekken op een positieve, maar ook op een negatieve manier. Zo sta ik in het leven. Ik maak van mijn hart geen moordkuil. Laatst vroeg iemand aan me waar ik het meest spijt van had. Mijn antwoord: “Dat ik jou heb leren kennen.” Hij lachtte als een boer met een paardelul in zijn kont en vroeg: ” Je maakt een grapje zeker?” Waarop ik spontaan begon te lachen en zei: ” Ja natuurlijk. Daarom zeg ik nu ook lachend dat je een lul bent. Ik heb nog nooit zo’n irritante droogkloot als jou ontmoet. Jij bent de meest oninteressante persoon uit mijn leven en waarschijnlijk ook uit jouw eigen leven. Ik val spontaan in slaap als ik jouw kop zie. Weet jij wat jij uitstraalt? Nou, weet jij dat? Weet jijwat jij uitstraalt, jij onaangenaam lelijk gedrocht? Jij straalt dood uit. Zelfs Magere Hein kijkt vrolijker dan jou. Ik kan me niet voorstellen dat er een vrouw bestaat die jou aantrekkelijk vind. Zelfs jouw lul blijft als een dood vogeltje hangen aan dat parasiterende lichaam van jou. Je bezorgt oude oma’s een fatale hartaanval, als ze jouw kop zien. En nu wegwezen, voordat je mijn eetlust voor de komende 3 weken bederft.”

Hopelijk snapt u wel dat dit niet waar gebeurd is? 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s