History in the making

Wat een dag. Terwijl ik dit schrijf, kijk ik naar de klok. Het is exact 00:48 uur. Ik kan niet slapen. Ik staar naar het plafond en denk terug naar wat er vandaag allemaal is gebeurd.

Nu is het ook voor mij echt begonnen. De opnames voor de film Jefta. Hier heb ik naar toe geleefd vanaf het moment dat ik in september 2013 in Utrecht auditie had gedaan. Ik heb weliswaar geen grote rol, maar alleen al om deel uit te maken van een toekomstig stuk geschiedenis, is iets waar ik het voor doe. En met mij alle andere mensen die aan deze film meewerken.

image

Want geschiedenis maken, dat doen we. Met deze film laten wij zien dat we meer zijn en kunnen, dan het stereotype Molukker wat ons telkens wordt voorgeschoteld. Ik geloof in de visie die de gebroeders Timisela met deze film willen uitdragen. Ik deel deze visie.

Ik heb in het verleden meerdere malen voor de camera gestaan. Ik wist wat ik kon verwachten en hoe ik me moest opstellen. Maar alles wat ik in het verleden heb gedaan, vallen in het niet door wat ik vandaag heb meegemaakt. Vandaag was uniek. Waarom? Omdat ik voor het eerst op een “Molukse setting” stond. Vandaag werkte ik voor het eerst met mijn eigen mensen. Jonge, professionele, creatieve Molukkers, die gezamenlijk een doel voor ogen hebben. De samenhorigheid heb ik tot hiervoor nog nooit zo intens ervaren.

image

Dat is Maluku Cinema. Samenhorigheid en het mensen bij elkaar brengen. Vandaag waren er Molukkers uit Moordrecht, Krimpen, Amsterdam, Tiel, Groningen en Assen. Ik had geen enkel besef dat we, tot vandaag, onbekenden van elkaar waren. We maakten kennis met elkaar en het klikte meteen. Dat is de kracht van Maluku Cinema! We zijn één.

Dat werd nogmaals benadrukt toen ik tussen de opnames door, te horen kreeg dat een Molukse vriend van me was overleden. Hoe men daarop reageerden en mij opvingen, dat is in geen woorden te beschrijven.

Joshua en Henri, ik ben trots. Ik ben er trots op dat ik deel mag uitmaken van deze movement en ik dank jullie en de rest van de crew voor jullie visie, geloof en doorzettingsvermogen. Er komen nog vele opnamedagen eraan, maar de film die komt er! History in the making.

image

It's a wrap!!

5 gedachtes over “History in the making

  1. Beste Emerson,
    Leuk dat je mee mocht doen! Toen ik hoorde hierover was ik dolenthousiast, omdat het vernieuwend klinkt. Eindelijk Molukkers met een visie en positiviteit.
    Dan nu…..
    Hoelang worden we al lekker gemaakt met een film? De draaidagen zijn nog maar amper begonnen. Ondertussen worden de Brothers me door de strot geduwd. Ik kan niet linksom of rechtsom, elke keer zie en hoor ik iets over hen. Dat is geen afgunst, want ik gun onze cultuur een nieuwe boost. Nu krijg ik toch vaker het idee dat zij boven onze cultuur staan en zich ware sterren voelen. Ongepast in mijn optiek.
    Jij doet er, na het lezen, van jouw stuk nog een stuk bovenop. Je eerste alinea’s leg je even fijn uit dat je weleens vaker voor de camera hebt gestaan. Voor welke kaskraker eigenlijk?
    Ik ben een kritische volger en gun ons volk het allerbeste. Ben toch bang dat het project te hoge verwachtingen heeft geschept. Hoop wel dat jullie je blijven inzetten met de talenten die je hebt gekregen. Maar een beetje meer bescheidenheid zal jullie sieren.
    Het draait uiteindelijk niet om jullie PR maar om de Molukse cultuur.
    Hormat!

    • Beste Satu bangsa,

      Bedankt voor jouw schrijven. Naar aanleiding daarvan geef ik je hierbij mijn reactie. Het heeft met interpretatie te maken. Hoe jij tegen bepaalde zaken aankijkt. Daar vorm jij je mening op, wat overigens jouw goed recht is. Het feit dat de gebroeders Timisela regelmatig in de spotlights staan, wilt niet zeggen dat ze boven de gemeenschap staan. Helemaal niet zelfs. De broers zijn ergens mee bezig wat nog niet eerder vertoond is, in die meer dan 60 jaar dat we al in NL zijn. De jongens hebben een doel voor ogen en gaan daarvoor. Daar kunnen we alleen maar respect voor opbrengen. Het heeft ook met interpretatie te maken dat je mijn eerdere acteerprestatie gelijk koppelt aan kaskrakers. Ik heb daar met geen woord over gerept. Over (valse) bescheidenheid gesproken.

      Molukkers zijn van nature bescheiden. Dat heeft ons meer dan vaker tegengewerkt. De tijd is aangebroken om dat te doorbreken. Out of the box denken. Datgene nastreven wat je wilt en waar je in gelooft.

      En verwachtingen hebben mag. Het is echter de vraag of de verwachtingen realistisch zijn. Dit is geen Hollywoodproductie of een Nederlandse topproductie waar honderdduizenden EUR tegenaan zijn gegooid. Dit project is tot stand gekomen via crowdfunding en eigen financiering. Vanuit dat optiek moeten de verwachtingen geschept worden.

      PR? Bij een project als deze hoort PR bij. Dus het gaat zeer zeker om PR in combinatie met de Molukse cultuur.

      Hormat.

      • Dank voor je genuanceerde reactie.
        Het heeft inderdaad te maken met mijn perceptie en het ermee omgaan hiervan. Ik ben van mening, zoals er veel meningen zullen zijn, dat de Molukse cultuur onderhevig is aan veranderingen. Positieve veranderingen, laat daar geen misverstand over ontstaan. Alle initiatieven wens ik dan ook altijd het beste toe. Toch blijft bij me indruk hangen dat de Molukse identiteit een ondergeschoven kindje is in dit verhaal. Daar moet zorgvuldig mee om gesprongen worden. De Brothers claimen dit te doen voor het Molukse volk maar daar kan ik helaas niet veel over terugvinden. Ze willen geschiedenis schrijven, hoe dan? Je kunt immers nooit om onze ‘oude’ geschiedenis heen, dat is onlosmakelijk met elkaar verbonden. Daarom ben ik van mening dat het verkeerd wordt misbruikt. Dat klinkt misschien hard, maar ik kan het niet anders verwoorden. Hun budget is niet toereikend, maar zul je dan niet meer in moeten dimmen? Als je de verhalen zo leest dan wordt er suggestie gewekt.

        Als je bekend wilt worden dan is dat je goed recht. Successen hebben wij Molukkers hard nodig! Ik voel me steeds minder verbonden met het project, terwijl ik ze al een tijdje volg. Trots dat ik was om te vertellen dat Molukkers dit kunnen bewerkstelligen, met zoveel enthousiasme. Nu ik kritischer kijk, zie ik dat hun passie iets individueels is, niet volksgericht. Waar is het ‘hart van Maluku’? Het is nog steeds onduidelijk waar hun Molukse gedrevenheid vandaan komt? Waar blijft onze geschiedenis? Ik kan het moeilijk verwoorden, maar het is zo essentieel.

        Mijn kritiek op jouw stukken en verhalen is ook vaak dat het op persoonlijke titel is. Ik ken je verder niet, maar je wilt middels je stukken inzicht geven op jouw denkwijze. Wij zijn een bescheiden volk en moeten minder ‘malu’ zijn, maar ga nooit naast je schoenen lopen. Of je er iets mee doet is geheel aan jou, je bent verstandig en intelligent genoeg. Ik kon het alleen niet meer aanzien dat zoveel Molukkers op persoonlijke titel handelen en naar mijn idee onze identiteit verwarren met hun eigen ego. Het klinkt hard en sentimenteel, toch streef ook ik naar vooruitgang en niet bang voor verandering. Wees alleen ervan bewust dat ook er veel Molukkers zijn die anders denken.

        Hormat!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s