Korte column: Overdenking

Korte column: Overdenking

treindepunt_nieuwVandaag wordt het voor mij een zware dag, waarin het afscheid nemen en het herdenken van hen die niet meer in ons midden zijn, centraal staat. Vandaag herdenken wij, de Molukse gemeenschap en de Nederlandse nabestaanden, dat het 37 jaar geleden is, dat de treinkaping bij De Punt op een gewelddadige manier is beëindigd. De treinkapers werden geëxecuteerd, waarbij ook Nederlandse gegijzelden om het leven kwamen door Nederlands vuur.

Zowel de Molukse als de Nederlandse nabestaanden eisen volledige openbaarheid van zaken, van wat er exact in de trein heeft afgespeeld. Immers, liquidatie werd altijd ten stelligste ontkend, terwijl het onderzoeksrapport van Jan Beckers heeft aangetoond dat er buitensporig veel (onnodig) geweld is gebruikt, waarbij de kapers opzettelijk om het leven werden gebracht.

Vanaf het moment dat het onderzoeksrapport Air Mata Kebenaran verscheen, vorig jaar juni, is er veel gebeurd. De nabestaanden van de omgekomen treinkapers bereiden, middels advocaat Zegsveld, een rechtzaak voor tegen de Nederlandse Staat. Tevens zijn er ook Kamervragen gesteld aan minister Opstelten. De antwoorden worden voor december 2014 verwacht.

Vandaag neem ik ook afscheid van een dierbare vriend, Acacius Hendrik. Een jongeman die, in de bloei van zijn leven, ineens kwam te overlijden. Geheel onverwacht. Zijn overlijden bewijst eens te meer dat het leven betrekkelijk is. Dat niks zeker is in het leven. Dat we het leven moeten vieren, elke dag weer, want we weten niet wanneer het voorbij is.

Ik mis Acacius. Gek eigenlijk om dat te zeggen, terwijl ik hem al een paar jaartjes niet had gezien. Maar toen wist ik dat hij er nog gewoon was. We bleven contact houden via FB, whatsapp etc. Maar nu is hij er niet meer en dat voelt zo onwerkelijk. Niet alleen voor mij, maar ook voor zijn familie, gezin en beste vrienden. Zo sprak ik hem begin juni en ineens is hij er niet meer.

15753_1230149926321_3856619_n


Mensen zeggen: “Gods wegen zijn ondoorgrondelijk” en “Dit was een plan van God.” Ik ben het daar niet mee eens. Überhaupt om God er overal bij te betrekken. Waarom zou God een liefdevolle vader van zijn kinderen afnemen? Een liefdevolle partner voor zijn vriendin? Een broer afnemen van zijn broertje? Een zoon afnemen van zijn ouders?

Wat ik wel weet, is dat Acacius nu bij Hem is. Dat hij nu geen pijn meer heeft, maar bovenal dat hij over zijn gezin blijft waken. Acacius, kawan, vanavond kom ik samen met jouw jeugdvrienden uit Assen en Bovensmilde naar jouw troostdienst om jou nog voor de laatste keer te zien. Om jou de laatste eer te bewijzen. Een laatste groet. Dit is geen afscheid maar een tot ziens, want ooit zullen we elkaar weer zien aan de overkant.

Rust in vrede kawan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s