Wanneer ben je een gezin?

Het ideaalplaatje wat bij iedereen leeft, is dat je iemand ontmoet, waar je een relatie mee krijgt. Vervolgens ga je samenwonen en sticht je een gezin. We denken dan niet na over de keerzijde of eventuele nare wendingen zoals: ” Stel dat we uit elkaar gaan.”

Ik dacht er ook niet over na. Ik dacht dat de moeder van mijn dochter, mijn “eindhalte” zou zijn. Ik stond er geen moment bij stil dat we uit elkaar zouden gaan. Heel naïef misschien, maar ik had mijn ouders als voorbeeld. Zij zijn 38 jaar getrouwd en hebben zich door mindere tijden erdoorheen geknokt. Mijn opa’s en oma, letterlijk tot aan hun dood onafscheidelijk. Ik dacht dat ik dat ook had. Wat had ik me vergist.

Na een aantal jaren vrijgezel te zijn geweest, omtmoette ik mijn huidige vriendin. Zij zette mijn wereld op z’n kop. Ze besloot niet alleen voor mij te gaan, maar ook voor mijn dochter. Mijn dochter is mijn leven. Ze hoort bij me, net zoals haar dochter bij haar hoort. Na het rustig aan te hebben gedaan, besloten wij die stap te wagen. Heel voorzichtig introduceerden we elkaars kinderen. 

We zijn nu bijna een jaar verder en we zijn erg gelukkig. Onze kids zijn dol op ons en onderling kunnen ze erg goed met elkaar vinden. We hebben een samengesteld gezin. Dat fenomeen is mij niet onbekend, omdat toen mijn opa Nani mijn oma ontmoette, had hij al kinderen. Ook mijn oma had al een zoon. Samen kregen ze nog eens 9 kinderen, waaronder mijn moeder.

Maar mag ik al spreken van (samengesteld) gezin? Wat is de criteria? We zijn onafscheidelijk en weten allebei waar onze plaats is. Cynthia beschouwd Raphorah als de hare in de zin van acceptatie, maar ze zal nooit de plek van Raph’s moeder innemen, net zoals ik nooit de plek c.q. vaderrol zal innemen van Cynthia’s ex. Dat willen we ook niet. Onze exen spelen nog steeds een actieve rol in het leven van onze kinderen en daar zijn we content mee. We nemen alleen de verantwoordelijkheid van hen over, wanneer zij er zelf niet zijn.

Zijn we pas een gezin als we samenwonen, ondanks dat we vaak bij elkaar zijn, samen met onze kids? Of is het meer een gevoelsmatige kwestie, wanneer ik spreek van een gezin? Heeft de term “gezin” eerst een doorlooptijd van een aantal jaren? Een soort proefperiode? Allemaal vragen waar een ieder zijn of haar invulling aan kan geven.

Spreek ik zelf al van gezin? Het voelt wel zo. Als we van een gezin mogen spreken, dan noem ik het in ieder geval geen samengesteld gezin. Dat heeft iets negatiefs. Als we van een gezin mogen spreken, dan zijn Cynthia en ik een gezin. Punt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s