Vaarwel Mrs. Doubtfire

Robin Williams“Nanu, Nanu!” Met die woorden maakte ik als kleine jongen, kennis met Robin Williams. Ik was nog maar 4 jaar, maar ik werd gelijk bevangen door dat warme, vriendelijke, buitenaardse komiek. De serie “Mork & Mindy” vond ik geweldig. Wat moest ik continu lachen. Als ik nu weer aan Mork denk, dan krijg ik weer heimwee, naar de goede, oude, onschuldige tijd. Als ik aan de jaren 80 en 90 denk, dan denk ik aan Michael Jordan, Michael Jackson, Madonna, Prince, Whitney Houston, Christopher Reeve, Eddie Murphy, Sylvester Stallone, Arnold Schwarzenegger, Bruce Willis, Richard Pryor, Magic Johnson en Robin Williams.

Jeugdsentiment

Jeugdsentiment. Dat is Robin Williams voor mij. Ik groeide op met zijn films. Daardoor was Robin van grote invloed op mijn jeugd. Hij is één van mijn favoriete acteurs en één van de redenen, waarom ik van films en comedy ben gaan houden. Voor mij is hij Popeye the Sailorman, Mork uit Mork & Mindy, Adrien Cronauer uit Goodmorning Vietnam, Peter Pan, Teddy Roosevelt en het genie uit de fles. Maar hij zal bij mij en bij anderen, het meest voortleven als Mrs. Doubtfire en Alan Parrish uit Jumanji. Robin was een veelzijdige acteur. Eentje van de buitencategorie. Hij is geen Robert Redford, Clint Eastwood, Jack Nicholson, Sylvester Stallone, Arnold Schwarzenegger, Al Pacino, Harvey Keitel of Robert de Niro, maar hij was uniek. Vaak wordt een nieuwe acteur vergeleken met een legendarisch acteur, maar niemand is te vergelijken met Robin Williams. Er is maar één Robin Williams, zoals er ook maar één Mozart was.

Hook

Robin Williams als Peter Pan in "Hook".

Robin Williams als Peter Pan in “Hook”.

Ik had helemaal niks met Peter Pan totdat Robin Williams hem speelde in “Hook”. Ik stond er eerst maar sceptisch tegenover. Robin die Peter Bannings speelt. Een doodnormale familieman, die er later achterkomt dat hij Peter Pan was, nadat hij weer terug was gekeerd naar Neverland. Maar Robin had mij betoverd met zijn vertolking. Het is voor mij geen wonder dat deze film één van mijn favoriete films is, samen met Mrs Doubtfire, What dreams may come en Jumanji.

Christopher Reeve

Hij was een uniek mens. Robin Williams bezocht acteur Christopher Reeve (Superman) in het ziekenhuis. Reeve, zoals bekend, viel van zijn paard en brak daarbij zijn nek, waardoor hij verlamd raakte van top tot teen. Robin was onherkenbaar verkleed als een Russische arts en sprak met een komisch Russisch accent. Hij kwam aanzetten met allerlei vreemde, medische verklaringen en termen. Totdat Robin zijn mondkapje had afgezet en Reeve eindelijk wist wie nou werkelijk voor hem stond. Later vertelde Reeve, dat dat de eerste keer was dat hij weer begon te lachen na het incident.

Popeye-Poster
Robin Williams wist mensen niet alleen te entertainen, maar ook te ontroeren. Zijn vertolking als Chris Nielsen in “What dreams may come”, had mij geraakt. Die film ontving een Oscar voor “Beste Visuele Effecten”, maar Robin had net zo goed een Oscar moeten ontvangen in de categorie “Beste Mannelijke hoofdrol”. Net zoals Bill Cosby was hij de ultieme familieman. De lieve vader met charismatische glimlach. De man die je wist op te vrolijken, als je verdrietig was.

 

The Angriest Man in Brooklyn

Maar helaas wist hij zichzelf niet meer op te vrolijken. Ik had onlangs één van zijn laatste films gezien, “The angriest man in Brooklyn”. Daarin speelt hij als Henry Altmann, een vrij starrige, depressieve, agressieve man die onterecht door zijn dokter (Mila Kunis) te horen krijgt, dat hij nog maar 90 minuten te leven heeft. Hierdoor probeert hij in 90 minuten het weer bij te leggen met zijn vrouw, kinderen en vrienden. Die film heeft nu een wrange bijsmaak gekregen, omdat onlangs bekend is geworden, dat Robin in het echte leven ook met zware depressies te kampen had. Depressies die mogelijk verband houden met zijn vroegere alcohol en drugsverslaving en wat mogelijk ook de reden is, van zijn waarschijnlijke zelfmoord. Ondanks zijn zelfgekozen dood, kunnen filmliefhebbers de komende twee jaar nog genieten van zijn grappen en grollen. The Angriest man in Brooklyn komt volgende maand officieel uit in Nederland, maar met de kerst zullen we hem ook zien in “Merry Friggin Christmas”. In 2015 is hij wederom te bewonderen als Teddy Roosevelt in “Night at the Museum: Secret of the Tomb” en in 2016 spreekt hij de stem in van Dennis de Dog in “Absolutely Anyting”.

Meneer Robin Willams bedankt voor mijn mooie jeugd en alle momenten dat u mij liet lachen. Rust in vrede Mrs. Doubtfire.

 

Kobal

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s