Wie is Ferry Uktolseja?

In Molukse kringen is hij inmiddels een bekende naam. Mocht u hem niet kennen van naam en of van gezicht, dan zult hem ongetwijfeld kennen van zijn muziek en de muzikale projecten waar hij aan had meegewerkt. Het was een eer voor mij om hem te interviewen, niet alleen vanwege het feit dat we beide Assenaren zijn, maar omdat ik hem als mens ook hoog heb zitten. Hoewel wij een persoonlijke band onderhouden, was het voor mij ook een uitdaging om uit te vinden wie de persoon Ferry Uktolseja nou is. Een gezellig gesprek over passies, het leven en de toekomst. “Door de jaren heen begon ik een eigen stijl te creëren, waardoor mensen, die naar mijn nummers luisterden, wisten: Dat is van Ferry.”

 

ferry-uktolseja

Ferry Uktolseja

Door: Emerson Terinathe

 Voor de mensen die u nog niet kennen, wie is Ferry Uktolseja?

 Ik ben in 1961 geboren in Schattenberg, voormalig kamp Westerbork. Ik kom uit een gezin van 6 kinderen, waarvan mijn zusje en ik in Schattenberg waren geboren. De anderen waren geboren in Assen. Mijn vader heet Jan Uktolseja en mijn moeder Augustien Haulussy. Ik ben dus een mengeling van Siri Sori en Ihamahu.

U bent dus geboren in Schattenberg. Tot wanneer heeft u daar gewoond?

Ik heb daar tot mijn 5e a 6e levensjaar gewoond. Wij waren één van de laatste gezinnen die naar Assen waren verhuist. Ik heb dus meegemaakt dat het kamp langzaam maar zeker leeg begon te worden, want de bewoners werden gefaseerd verhuist naar Assen of naar Bovensmilde. Dat waren nogal spannende tijd om in een leeg kamp te wonen. Op bepaalde gedeeltes was de elektriciteit ook al afgesloten, dus het was dan ook echt donker. Ik heb die tijd goed doorstaan en uiteindelijk was het onze beurt om naar Assen te verhuizen.

En waar in Assen gingen jullie wonen?

Wij waren verhuisd naar “Wijk 2”, zoals wij dat in Assen noemen. In Assen heb je 3 Molukse wijken, waarvan wij naar “wijk 2” gingen. Eigenlijk kan ik wel stellen dat mijn jeugd daar was begonnen. Zoals vaak het geval is in een Moluks gezin, is er wel een muziekinstrument in huis, meestal de gitaar. Dat was dus bij ons niet anders. Mijn vader wilde mij wel gitaar leren spelen, maar mijn interesse was er toen nog niet. De gitaar stond daar in een hoekje van de kamer, totdat ik een jaar of 13 was. Toen dacht ik van: “Nou, laat ik het eens proberen.” Ik begon ermee te spelen. Mijn vader gaf mij 3 akkoorden, dat moest ik leren. Tot mijn grote verbazing en uiteraard die van mijn vader, had ik er aanleg voor! Ik pakte die akkoorden snel op en begon gelijk te spelen. Het was net alsof het al die tijd al in mij zat.

Toen was de interesse gewekt?

Toen begon ik steeds meer interesse ervoor te krijgen. Mijn vader kwam op een dag thuis met een elpee van Carlos Santana. In die tijd was hij een groot fan van Santana. Hij had dus een elpee voor mij gekocht en zei: “Kijk, dit is een gitarist, als je hiernaar wilt luisteren kan je er misschien wat mee doen.” Dus ik begon ernaar te luisteren en werd gelijk omvergeblazen. “Wat een gitarist!” Daardoor werd Santana ook één van mijn voorbeelden, want zo wil ik ook wel spelen. Ik had op een gegeven moment een pick up op mijn kamer, want in die tijd bestonden er nog geen cd-spelers. Ik zette die album op, sloot mezelf op in mijn kamer met mijn gitaar en begon het na te spelen, totdat ik het goed onder controle had. Uiteindelijk was het uitgegroeid dat ik in een bandje wou spelen.

Ook in uw vriendengroep?

Dat klopt, want met een aantal vrienden had ik een bandje gevormd. We gingen overal optreden met als resultaat de eerste plaats van een talentenjacht in Assen. Ik kon al gitaar spelen dus ik dacht: “Wat is er nog meer dan alleen maar gitaar spelen?” Dus toen was mijn interesse meer en meer gefocust op het “ontleden van de muziek.” Dus eigenlijk hoe je muziek in elkaar zet, hoe muziek eruitziet en hoe muziek klinkt. Ik kreeg meer muzikale voorbeelden en was gefocust op Jazz Rock met name hoe ze een nummer in elkaar zetten. Als ik naar een nummer luister, dan luister ik niet hoe die muzikant het speelt, nee ik luister hoe hij het in elkaar heeft gezet. Op die manier wil ik mij ook richten op het maken van eigen nummers. Of anders een cover, waar je zelf je eigen draai aan geven. Door de jaren heen begon ik een eigen stijl te creëren, waardoor mensen, die naar mijn nummers luisterden, wisten: “Dat is van Ferry.” Het echte werk kwam pas toen ik met “Talitha Kumi” begon.

Kunt u daar wat over vertellen?

Talitha Kumi was een gospelgroep, waar ik voor het eerst mijn eigen stijl kon toevoegen. Dat was in het jaar 2000. Ik begon mijn eigen akkoorden te creëren. Het zijn geen basisakkoorden, want een aantal daarvan had ik zelf uitgezocht. Dus mijn stijl van spelen had ik de groep begeleid.

Hoe lang heeft u Talitha Kumi begeleid?

Bijna 10 jaar. De begeleiding had ik dus zelf gearrangeerd. Het was dus niet doorgaans de basis, maar het was zelfs vernieuwend. Voor die tijd was dat uniek, want veel Molukse groepen, of het nou gospelgroepen zijn of popbandjes, spelen alleen maar covers. Iedereen kan covers spelen. Eigenlijk een goed punt, want wij Molukkers kunnen dat ook goed. Als je een Molukse coverband hoort, dan is in de meeste gevallen vrijwel identiek als het originele nummer. Daar wou ik mij dus niet focussen, want iedereen kan covers spelen. Het is maar net hoe je het uitvoert. Ik had Talitha Kumi dus jaren begeleid en toen dacht ik op een gegeven moment: “Eigenlijk wil ik verder dan dit, want er zit meer in mij.” En toen kwam de samenwerking met dichter Theo Pattinasarany.

Zijn gedichtenbundel “Het licht in de duisternis.”

 Klopt, dat was in die tijd ook totaal vernieuwend! Het is nog nooit eerder voorgekomen binnen de Molukse scene, dat er zo’n cd werd uitgebracht. Het was erg spannend, want voor mij was het ook nieuw. Ik gebruikte kerkelijke liederen, maar ik wilde dat op een hele andere manier benaderen. Vooral de gevoeligheid ervan. Gedichten zijn doorgaans altijd gevoelig. De gedichten van Theo was gefocust op rouw en de tijd die je daarna ervoor neemt. Het gaat dus over de dood en de rouw. Enorm gevoelig dus, maar hoe zet je die gevoeligheid om in muziek? Dat was in het begin best wel moeilijk, want ik dacht: “Hoe krijg ik die mensen zover, dat ze zich inleven in dat gedicht?” Ik begon te spelen, en het was net alsof ik een ingeving kreeg. Dat er contact was met bovenaf. Het eindresultaat was dus dat het gedicht werd voorgedragen met de muziek op de achtergrond. Het was eigenlijk niet eens de bedoeling om de cd te maken.

Oh bijzonder! Hoe was het dan toch tot stand gekomen?

Theo had dus zijn eerste boekpresentatie in een boekhandel in Assen. Wij begeleidden hem met de muziek. De mensen werden, die naar binnen gingen, mede aangetrokken door de muziek. Na afloop kregen we complimenten. We kregen te horen dat mensen het geweldig vonden en dat de muziek goed bij de gedichten paste. De muziek nam hen dus helemaal mee in het gedicht. Later, tijdens de presentatie in Utrecht, was het idee geboren om een cd op te nemen, omdat de mensen ernaar vroegen. Maar omdat wij de hem puur en alleen muzikaal ondersteunden, was het aan de hem zelf of die cd er zou komen of niet. Er werd dus wel besloten om een cd op te nemen.

We moesten op zoek gaan naar een studio. Waar wil je het opnemen? En hoe? Ik had zoiets van: “Dit is typisch Moluks, dus er moet ergens een Molukse studio zijn.” Alleen al vanwege het gevoel, wilden wij het in een Molukse studio opnemen. Wij waren dus naarstig op zoek naar een studio, toen ik op het internet de Talany Records uit Huizen tegenkwam. Dat is dus van Danny en Jane Talany. Ik belde erheen en kreeg Danny aan de lijn. Er ontstond gelijk een chemie. Het leek net alsof wij elkaar al heel lang kenden. Het concept voor hem was voor hem ook nieuw. Hij had alleen nummers opgenomen waarin werd gezongen, maar nog nooit waarin werd gepraat.  We gingen er dus heen en namen de alleen de muzikale gedeelte op. Het gedeelte waarin werd gesproken zou dus later worden opgenomen. Om bepaalde stukken te accentueren, voegde Jane een aantal koordjes toe, die ze naar ons had opgestuurd. Wij waren onder de indruk! Dit was echt totaal iets nieuws! Dat wil ik ook, dat er totaal iets nieuws komt en niet een vervolg van iets wat al gedaan was. Dus daar is deze cd uit ontstaan. Het is nog steeds populair. Via social media krijg ik nog steeds berichten van mensen die vertellen dat ze het rustgevend vinden. Met deze cd konden ze weliswaar niet de rouw verwerken, maar ze vonden wel de rust om hun rouw te verwerken.

U sloot deze periode zeer succesvol af. Een muzikant als u zit niet stil. Wat kwam daarna?

Na deze periode dacht ik: “Wat zou ik nou eens gaan doen?” Ik ben zelf gitarist en toen had ik het idee opgevat om vier gitaristen op een rij te zetten. Dit was ook erg vernieuwend en nog niet eerder uitgevoerd. Ik kon wel solo gaan, maar achtte ik de tijd nog niet rijp voor. Twee gitaristen was ook geen optie, want dat had ik al gedaan voor dat project met de dominee. Er bestaan ook al bandjes met 3 gitaristen, dus ik nam er een 4e gitarist bij. Toen was het project “Master Guitar Session” geboren. We speelden akoestische Jazz Rock. Ik had een strategie uitgestippeld van hoe ik het wou hebben en uitvoeren. Het project liep heel goed, want het werd goed ontvangen. Dit project had ik een aantal jaren gedaan, met als resultaat de single “Mama.” Ik wou per se een herinnering aan die periode hebben. We hadden al een aantal eigen nummers gemaakt, maar voor mijn gevoel was het nog niet goed genoeg om het vast te leggen op een cd. De single kwam er dus en daarmee hadden we het idee opgevat, om een goed doel ermee te ondersteunen. De opbrengst van die single, zou dus naar dat goede doel gaan. Met dit project hadden we overal gespeeld en goede indruk achter gelaten.

De keuze voor de gitaristen, was ook een bewuste keuze. Als je serieus wilt zijn, moet je voor kwaliteit gaan. De keuzes voor de gitaristen, werd grotendeels door mij gedaan. Het was wel zover dat we in Jakarta waren beland. We zouden daar gaan optreden tijdens de Ambon Jazz Festival, maar dat evenement ging niet door, terwijl we al de tickets hadden. We kregen dat een dag voor vertrek te horen. We hadden zoiets van: “Wat gaan we doen?” Uiteindelijk besloten we toch om te gaan, omdat we als doel hadden om daar te spelen. De groep moest wel compleet zijn als we daar gingen spelen, want er heerste wel teleurstelling dat het niet doorging. Op 3 leden na waren we compleet, dat we besloten om alsnog erheen te gaan. We hadden besloten om in Jakarta te blijven, want ik was mening dat dan de kans groter dat we ergens konden spelen. We moesten echt onze intuïtieve en improvisatievermogen erin gooien! We hadden echt geluk gehad dat er daar mensen waren, die ons gingen helpen. We kregen hulp van onder andere de bekende Molukse muzikant Joop Latul. Verder hadden we kennisgemaakt met andere Molukse muzikanten op Jakarta. We hadden het geluk gehad om ze daar te ontmoeten.

Na “Master Guitar Session” vond u de tijd rijp om eindelijk solo te gaan?

Ik dacht terug en somde in gedachten op waar ik had gedaan. Allemaal projecten waar ik aan had meegewerkt, maar er was nog geen project waar ik voor mezelf aan had gewerkt. Toen had ik zoiets van: “De tijd is aangebroken.” Ik had op het goede moment gewacht, om met een eigen cd te komen. Wat gebruikelijk is bij muzikanten is dat ze, voordat het album uitkomt, eerst een single uitbrengen. Dus zo wil ik het doen, mede om te peilen of er interesse hiervoor is. Hierop is de single “Keep the faith” ontstaan. Deze single is goed ontvangen bij de mensen. Het is een doorgaans bekende nummer in de Molukse muziekscene. Iedereen kent het nummer, omdat het een gospelnummer is, maar ik heb er mijn eigen draai aan gegeven. Danny Talany heeft hier ook aan meegewerkt. Onze samenwerking begon bij het project van Theo. Vervolgens werkte hij mee met Master Guitar Session en nu dus ook op mijn eigen single. Hij is een muzikant waar ik prettig mee speel, maar ook buiten het spelen om gedachten mee kan wisselen. Hij begrijpt mijn muziek en weet wat ik bedoel als ik hem wat uitleg.

Wanneer kwam deze single uit?

De deadline voor deze single was 16 augustus, maar het werd een week eerder dan gedacht aangeleverd. Daarmee had ik het ook geluk gehad om deze single te promoten tijdens de Asser “doe en Spelweek. Dat was gelijk in het begin dat ik contact met jou opnam, nadat ik jouw stukje voor het project “Ambon City of Music” had gelezen.

U had deze single tijdens “Doe en Spelweek” in Assen verkocht?

Dat klopt en eigenlijk wil ik de mensen, die deze single via social media gereserveerd hadden, bedanken. Ik wil ze bedanken dat ze zoveel vertrouwen in mij hadden, dat ze de cd-single hadden gereserveerd en betaald, voordat de single uitgekomen was!

Dat komt omdat de mensen u inmiddels kennen en dus weten wat voor muziek u maakt.

Dat klopt, dus wat dat betreft wil ik toch mijn dank uitspreken aan de mensen die vertrouwen in mij hebben. In dezelfde week, las ik dus jouw stukje over het project ‘Ambon City of Music’, dat goede doel wat onlangs tot leven is gekomen. Dat kwam voor mij op een geschikt moment, want ik was al aan het zoeken, welke goede doel ik met mijn single kon ondersteunen. Ik wil het niet voor mezelf houden, ik wil het delen en daarom de opbrengst van deze single ook. Ik moet er echter wel achterstaan. Ik heb eerder het goede doel “Kulit Kanarie” ondersteund van oom Paul Saimima. Die was al jaren bezig met dat schoolproject, lesmaterialen etc. Een gedeelte van de single “Keep the faith” gaat dus ook naar Kulit Kanarie. Dat is een project waar ik volledig achter kan staan. Eigenlijk was ik daarop gefocust, totdat ik jouw bericht las. Toen dacht ik van: “Twee goede doelen? Waarom niet?” Dit is een project waar ik ook volledig achtersta, als muzikant zijnde. Ik weet hoe die talenten daar zijn, want ik heb ze zelf ook meegemaakt, toen ik daar twee keer op vakantie was geweest. Zelfs in de familie. Ik vroeg of ze een gitaar hadden. Dat hadden ze wel, maar toen kwamen ze met een gitaar die, wat mij betreft, al rijp voor de sloop was. Er zaten bijna geen snaren meer op. Ze hadden geen geld om nieuwe snaren te kopen, dus ik had nieuwe snaren voor hun gekocht, zodat ze weer verder konden spelen. Daarom sta ik achter het project, omdat ik het zelf ook had meegemaakt.

Wanneer verwacht u dat de cd wordt uitgebracht?

Ik heb al een begin aan de cd gemaakt. Ik probeer de deadline vast te houden, maar ik werk ook met andere muzikanten die ook hun eigen projecten hebben. Ik hoop dat de opnames rond de kerst zijn afgerond. Daarna moet het gemixt worden, dus ik moet de producer daar wel de tijd voor geven. Ook hier heb ik weer gekozen om op te nemen bij een studio/ producer van Molukse komaf. Dat werd Bambo Music House van Patrick Unitly uit Hoogeveen, de single is bij hem in de studio opgenomen. Hiermee heeft hij zich weer bewezen als een heuse producer. Vervolgens wordt het gemasterd, zodat het kwalitatief hetzelfde is zoals een cd in de winkel. Als laatste wordt het gedrukt. In de tussentijd moet ik ook voor de cover zorgen. Al met al hoop ik het in het voorjaar van 2016 uit te brengen. En bij het uitbrengen van de cd hoort ook een presentatie bij. De mensen die aan dit album meewerken, zijn geen doorsnee artiesten, dus ik wil ze bij deze wel benoemen. Dat zijn dus Danny en Jane Talany. Danny speelt de bas en Jane vult de zang gedeelte aan. Verder doen er mee aan de album Leo Wildner (sopraan/ alt saks), Junus Manuputty (piano), oom Uno Sohilait (gitaar). Van de “Keep the Faith” single komt alleen de instrumentale versie op het album. De gezongen versie komt er niet op, want die verschijnt alleen op deze Limited Edition single.

Over het algemeen gezien, wordt uw album een instrumentaal album?

Het is meer instrumentaal met hier en daar aangevuld met koortjes. Dit echt van mezelf en ik zie het dan ook niet als een vervolg van iets wat ik hiervoor allemaal heb gedaan. Dit is vanuit een heel ander oogpunt gespeeld.

Als laatste vraag, wat kunnen wij in de toekomst nog verwachten?

Ik denk dat ik weer de draad oppak met Master Guitar Session, want ik geloof dat de mensen daar ook op wachten. Het is en blijft een bijzonder project, 4 gitaristen op een rij.

keep-the-faith

 

Wilt u, naar aanleiding van deze interview, de single “Keep the Faith” hebben, mail dan naar:

 

ferryuktolseja@gmail.commasterguitarsession@gmail.com

Facebook: www.facebook.com/ferry.uktolseja.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s