Beste Emerson. Beste John

Vandaag  tijdens het doopdienst van mijn neefje en nichtje, kreeg ik een berichtje binnen. Het was van verslaggever en tevens presentator John ​van den Heuvel: “Beste Emerson. Ik las jouw emailbericht aan mij ook op jouw social media, wat natuurlijk mag. Is het een idee om ook onze mailwisseling daarin op te nemen, omdat die duidelijk maakt dat we proberen een dialoog met elkaar te voeren in plaats van extra tegenstellingen te creëren? Vr. grt. John.”

Ik stuurde terug: “Beste John. Akkoord. Dat vind ik een goed plan. Ik had jouw reactie in eerste instantie niet geplaatst, omdat ik dacht dat jij daar wellicht niet mee eens zou zijn. Dus ik zal het bij deze plaatsen.

Voor diegene die geen flauw idee hebben waar ik het over heb, hierbij een korte samenvatting. John schreef een opiniestuk in De Telegraaf over de beëindiging van de Molukse treinkaping bij De Punt. Het ging niet zozeer over de toedracht, maar meer over de nasleep ervan, wat heeft geresulteerd dat de Molukse nabestaanden, 40 jaar na dato met succes een rechtszaak tegen de Nederlandse Staat had aangespannen, met als gevolg dat de betrokken mariniers binnen afzienbare tijd onder ede verhoord moeten worden. Ik was het niet eens met de opinie van John. Ik voelde me dan ook geroepen om een reply te geven. Dit deed ik in de vorm van een open brief. Tegen mijn verwachting in, kreeg ik een email van hem terug, wat resulteerde in een e-mailwisseling, welke ik dus in zijn volledigheid hieronder heb geplaatst:

Beste Emerson

Jullie zoektocht naar de waarheid en de achtergronden snap ik volkomen en vind ik terecht. Ik denk dat ik zelf redelijk ben ingevoerd in de feitelijke achtergronden, maar weet mogelijk niet alles wat jullie wel weten of vermoeden. Als mijn familie op die manier zou zijn omgekomen zou ik ook alles willen weten. Jullie geschiedenis ken ik en  voor de rol van Nederland daarin schaam ik mij. Mijn column belicht vooral het feit dat ik het jammer vind, dat de rechtszaak om een financiële schadevergoeding wordt gevoerd en dat niet wordt gekeken naar andere manieren om jullie begrijpelijke behoefte aan het boven water komen van  alle feiten te realiseren. Gesprekken, hoe moeilijk en beladen misschien ook, hadden misschien meer mogelijkheden kunnen bieden en ook verzoenend in plaats van polariserend kunnen werken. Dit hoofdstuk in de geschiedenis kent helaas alleen maar verliezers en heeft zeker geen morele overwinnaars. Integendeel. In die zin zijn de gijzelnemers en mariniers evenzeer slachtoffers van de blunders die er op de (beleids)niveaus boven hen zijn gemaakt. In ieder geval dank dat je de moeite hebt genomen op mijn column te reageren. Ik zal achter enkele passages nog mijn commentaar plaatsen. 

Over het bewijs: HET IS UITEINDELIJK AAN DE RECHTER DE INHOUD VAN HET BEWIJS EN DE WAARDE DAARVAN TE TOETSEN. JIJ EN IK WAREN ER NIET BIJ.

Over de geschiedenis van Molukkers en de motieven van de kaping: IK KEN DEZE GESCHIEDENIS BETER DAN JIJ VERMOEDT EN NIET ALLEEN VAN WIKIPEDIA. IK SCHAAM ME VOOR WAT NEDERLAND MOLUKKERS HEEFT AANGEDAAN. DAT RECHTVAARDIGT ECHTER NOOIT GEWELD TEGEN ONSCHULDIGE BURGERS. 

Over de schadeclaim: ALS WAAR IS WAT JIJ ZEGT – DAT SCHADEVERGOEDING NIET VAN  BELANG IS – WAAROM IS DAT NIET NAAR BUITEN TOE GECOMMUNICEERD? DAT HAD VEEL EMOTIES VOORKOMEN. ZIE VERDER MIJN ALGEMENE BEANTWOORDING, NAMELIJK DAT ER ANDERE MANIEREN ZIJN OM DE WERKELIJKE GEBEURTENISSEN TE RECONSTRUEREN DAN EEN RECHTSZAAK, DIE BIJ ALLE BETROKKENEN WEER ZEEL VEEL EMOTIES OPROEPT.

 De gevoeligheid over dit onderwerp: IK KREEG NA DE COLUMN HONDERDEN SOMS ZEER GEËMOTIONEERDE MAILS VAN MENSEN DIE ZICH AANGESPROKEN VOELDEN. EEN REACTIE WIL JE NIET ONTHOUDEN OMDAT DIE ILLUSTREERT HOE GEVOELIG DIT ONDERWERP NA VEERTIG JAAR NOG ALTIJD LIGT

Geachte heer John v d Heuvel,Uw schrijven van afgelopen woensdag ll mbt de gijzeling van de trein in de Punt ,heeft mij en mijn familie bijzonder diep geraakt in zeer positieve zin. Aangezien ik zelf helaas passagier was die bewuste maandagmorgen en drie weken lang in onwetendheid heb geleefd of ik wel levend en wel uit deze soort van oorlogs omstandigheid zou komen. Ik heb god zei dank m n leven te danken aan onze bevrijders ,die hun leven destijds op spel hebben gezet om ons uit die uitzichtloze situatie te redden.Ik heb diverse manieren geprobeerd onze dankbaarheid over te brengen aan deze helden,contact gezocht met mede ex gegijzelden teneinde een reunie te organiseren om deze mensenredders in het zonnetje te zetten. Door logistieke problemen en de negatieve publiciteit,heeft dit allemaal helaas niet kunnen plaats vinden.Nu probeert wederom de Molukse beweging samen met een terzake kundige juriste…..die ongetwijfeld ervaring heeft met gijzelingen of misschien zelf onder dreiging van zware wapens van haar vrijheid  tijdelijk is beroofd……. een financiele tegemoetkoming van de Nederlandse staat te verkrijgen.Ze vergeet daarbij zeker de gevoelens, machteloosheid,kwaadheid,frustratie en zeker niet te vergeten de psychische schade die wij ex gegijzelden hebben opgelopen en iedere keer weer opkomt zodra er weer aandacht aan deze al jaren durende nasleep wordt besteed.Ik vind het de wereld op z n kop. Vorige week op de tv ,een documentaire die totaal de plank mis heeft geslagen.Een soort van promotiefilm voor de gijzelnemers, verschrikkelijk en dat is nog zachtjes uitgedrukt. Nogmaals dit is wederom de wereld op z n kop.Onze bevrijders deden hun werk destijds en hoe.Ik leef gelukkig nog.  Beste John ik hoop dat je met deze gegevens iets kunt. Ik ben blij dat je er aandacht aan wilt besteden ,ik zelf heb er aan gedacht om een advocaat bij de arm te nemen om uit te zoeken of deze gang van zake niet beantwoord kan worden vanuit de ogen en gevoelens van ons ex gegijzelden……..Hopende op jou antwoord,    m vr gr 

Tot slotIK WIL GRAAG MET JE/JULLIE IN GESPREK. IK VRAAG ME AF OF EEN HERDENKING DAAR HET UITGELEZEN MOMENT VOOR IS OMDAT BIJ EEN HERDENKING DE NAGEDACHTENIS AAN DE OVERLEDENEN CENTRAAL MOET STAAN EN NIET DISCUSSIES OVER WIE WEL OF NIET GELIJK HEEFT. IK VIND HET BOVENDIEN JAMMER DAT JE SUGGEREERT DAT IK DE COLUMN HEB GESCHREVEN ‘OM TE SCOREN’. JE KENT ME KENNELIJK NIET EN DAT IS OOK NIET ERG. JE SLAAT OP DIT PUNT DE PLANK WEL MIS. MAAR IK STA ALTIJD OPEN VOOR EEN GESPREK.


Mijn reply: 

Beste John,

Allereerst sportief dat jij hebt gereageerd. Eerlijk gezegd had dat niet verwacht. Niet uit onwil of desinteresse, maar meer omdat ik dacht dat mijn mail jou niet zou bereiken en of in een later stadium. Maar ik meen het, top dat jij reageert.

Ik begrijp jouw gevoerde standpunten en zal het kort toelichten. Na de kaping werden de nabestaanden aan hun lot overgelaten. Ze stelden jarenlang vragen en probeerden op een correcte manier in dialoog te treden met de Nederlandse Staat. Echter, de deur bleef gesloten. De onvrede bleef. Inmiddels leeft alleen de moeder van Max Papilaja nog. En geloof me, een moeder van ver boven de 80 heeft niks met schadevergoeding. Die wilt alleen antwoord op één vraag: “Hoe is mijn zoon echt omgekomen?”

Iemand zei ooit tegen mij: “Het is onrechtmatig om een trein te kapen, maar het is ook onrechtmatig om iemand dood te schieten die al weerloos op de grond ligt.” Daar kan ik me helemaal in vinden. Natuurlijk kent deze kwestie alleen maar verliezers. Alleen, waar je mij mee raakte, was dat jij vindt dat de mariniers een heldenstatus verdienen.

Jij hebt gelijk dat het aan de rechter is, om de inhoud van het bewijs en de waarde daarvan te toetsen. Echter, het is bewijs. Het is dus niet, zoals jij aangaf, dat de mariniers zonder enig vorm van bewijs in het beklaagdenbankje moeten plaatsvinden.

Het doet me goed om te lezen dat jij aangeeft op de hoogte te zijn van onze Molukse geschiedenis en niet alleen van Wikipedia. Ik kan overigens nergens terugvinden, dat ik jou daarvan had beticht. Het doet me ook goed dat jij er openlijk voor uit komt, dat jij ervoor schaamt. Dat tekent jouw persoonlijkheid. Ik ben het met je eens dat het Moluks leed nooit het geweld tegen burgers rechtvaardigt. Dat is wat radicalisering doet. De grens tussen helder denken en extreem handelen is filterdun.

Schadevergoeding is niet van belang en dat is meerdere malen naar buiten toe gecommuniceerd. De woordvoerder van de nabestaanden, de heer Marco Papilaja, heeft dit meerdere malen in interviews gezegd. Niet alleen via regionale kanalen, zoals RTV Drenthe en Dagblad van het Noorden, maar ook in bijvoorbeeld De Volkskrant. Als jij wilt, kan ik later een aantal publicaties toesturen.

Wat betreft de brief van de ex gegijzelde die jij hebt ontvangen en naar mij toe hebt gestuurd, waarvoor mijn dank. Ik begrijp zijn of haar emoties volledig. Elk gegijzelde heeft het op zijn of haar manier beleefd. Traumatisch? Absoluut. Het illustreert inderdaad hoe gevoelig dit nog ligt. Daarom vind ik het prachtig hos ex gegijzelde George Flapper het op heeft gepakt. Hij dacht en zocht in verbindingen in plaats van in verwijtingen. Ik ben George goed gaan leren kennen. Natuurlijk is ook hij getraumatiseerd, maar toch vond hij de kracht om verbindingen te zoeken.

Ik ben blij om te horen dat jij graag in gesprek wilt gaan. De herdenking is daar inderdaad geen goed moment voor. Echter, het zou mooi zijn dat je het een keer meemaakt. Jij bent erover gaan schrijven, dus de interesse vanuit jouw kant is er. De interesse is blijkbaar oprecht, dus ik neem mijn woorden, dat ik zei dat je het schreef om te scoren, terug.

Ik ben geen nabestaande van de omgekomen treinkapers. Echter, 2 van mijn beste vrienden wel. Ik stond in 2013 wel dicht bij Jan Beckers. In die hoedanigheid was ik diegene die in 2013 het onderzoeksrapport over de beëindiging van de treinkaping gepubliceerd had. Ik ben niet de aangewezen persoon om een gesprek mee te voeren, maar ik kan je wel ij contact brengen met de woordvoerder van de nabestaanden. Het aanbod om de herdenking bij te wonen, blijft staan, en als de nabestaanden het wensen, plannen we op een geschikte datum een afspraak in.

Met vriendelijke groet,

Emerson Terinathe.

Advertenties

Een gedachte over “Beste Emerson. Beste John

  1. Heel duidelijk nu. Las inderdaad alleen van 1 kant. Mijn mening doet niet ter zake in deze. Hoop alleen dat recht alsnog geschiedt voor alle partijen en dat fouten toegegeven worden.

    Monica Menura

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s