Bertemu – De ontmoeting

Zaterdag 24 maart was het Centre Ceramique in Maastricht het toneel van de Molukse literaire middag “Bertemu – de ontmoeting”. Deze literaire evenement is een samenwerkingsverband van Bibliotheek Centre Ceramique en Stichting Moetiara Maloekoe Heer Maastricht. De opzet van deze middag was om Molukse kunst, muziek, literatuur en cultuur tot elkaar te brengen en een podium te geven. De boekpresentatie Kamp Schattenberg – Verhalen van kinderen van schrijver/dichter Abé Sahetapy maakte onderdeel van dit gevarieerde programma.

Molukse schrijvers en muzikanten kwamen elkaar tegen in hun eigen dromen en wilden op deze dag hun unieke uitingen met het aanwezige publiek delen. “Bertemu – de ontmoeting” was de podium om aan die wens te voldoen. Daar waar misschien kunst, muziek, literatuur en cultuur een bescheiden item is binnen de Molukse gemeenschap, werd het op die dag op de voorgrond gezet door de auteurs. De optredens werden afgewisseld met muziek van de Venlose gitarist Tasilo Pieck en de trommels van Tifagroep Heer Maastricht.

Organisator en dichter Abé Sahetapy

Voor mij had deze middag een bijzondere betekenis. Drie jaar geleden, presenteerde Abe Sahetapy in het Centre Ceramique, zijn gedichtenbundel over zijn reis naar Maluku. Destijds was ik als gast uitgenodigd en werd ik door Stefanie Hehalatu geïnterviewd. Nu was ik de gastheer en presentator. Ik mag dan wel vaker gepresenteerd hebben, maar de spanningen lopen bij mij nog steeds hoog op als ik voor mijn eigen mensen moet presenteren, vooral in een vrij intieme setting. Deze gezonde spanningen waren niet alleen niet bij mij zichtbaar. Waar schrijfsters Linda Sekewael en Elvira Nanariain hun spanningen bedekten met humor, was het voor dichter Djodjie Rinsampessy een koud kunstje. Hij straalde rust en kalmte uit. Dat komt ongetwijfeld voort uit het feit dat hij het meest ervaren is.

Aanleiding voor deze literaire middag was de presentatie “Kamp Schattenberg: Verhalen van kinderen”, een jeugdroman geschreven door Abe Sahetapy. Het boek gaat het over zeven jongens in Drenthe, over mooie jeugdherinneringen in een kamp waar hun ouders vooral bezig waren het hoofd boven water te houden in het nieuwe, koude land waar ze waren beland na hun gedwongen vertrek uit voormalig Nederlands-Indie. De meeste aanwezigen hadden wel een connectie met Schattenberg of met het kampleven. Linda Sekewael en Abe Sahetapy waren er geboren. Mijn ouders, John Terinathe en Costavina Terinathe – Rering, zijn er geboren. Dit boek geeft voor mij als zoon en derde generatie zijnde, een goed en helder blik over hoe zij vroeger geleefd hadden. Dit beeld werd op deze middag versterkt door het verhaal van Linda Sekewael en een artikel wat zij voor de Marinjo had geschreven. Dit verhaal werd, voor het aanwezige publiek, voorgelezen door beeldend kunstenaar Ben Manusama.

Schrijfster Linda Sekewael

Hans Molemans, freelance journalist en vroeger werkzaam voor de Volkskrant, was ook aanwezig om een recensie te geven op het “Kamp Schattenberg: Verhalen van kinderen”. Voor de website “Thuis in Maastricht” van de gemeente Maastricht, beschreef hij zijn belevenissen over deze middag. Hij verwoordt het zo treffend dat ik een stuk van zijn schrijven, hierbij heb toegevoegd:

Een hoogtepunt van de Molukse literaire middag in Maastricht was, gelet op de reacties, zeker het sappige gedicht Mijn Wilde Keuken. Het werd door de in Assen woonachtige dichter Rinsampessy met gepaste swung over het voetlicht gebracht, met muzikale begeleiding van Tommy Rehajaan. Ook het tweegesprek tussen Sahetapy en de half Moluks/half Nederlandse Nanariain over haar boek Mengelmoes, anorexia en strenge Molukse vaders deed de oren in de zaal spitsen.

Gedicht: “Mijn wilde keuken”

Mijn Wilde Keuken
Mijn brandnetel
Mijn boterbloem
Je zaden een kort leven voorspeld

In bermen dijken het grasland
aan de waterkant langs bospaden zeeduinen
laat je je groeien

oh boterbloem
zonder vocht besta je niet
Ik ontmoette je tijdens dit soort momenten
Mmmmm, lekker

Ik verlangde naar je
Je maakt me blij vrolijk
Ik kon je niet vergeten,
jij, je maatje jullie zijn om op te vreten.
Mmm, lekker

Mijn brandnetel
Mijn boterbloem
Jullie zijn van mij
ik van jullie, in mijn Wilde Keuken!
Ik proefde jullie
Mmmmmmmm, lekker.”

Fotografie: Ed Leatemia

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s