Vandaag 41 jaar geleden

Het is vandaag precies 41 jaar geleden dat de treinkaping bij het Drentse De Punt plaatsvond door 9 Molukkers van 17 t/m 27 jaar. Na bijna 3 weken werd de kaping beëindigd middels een beschieting door de Bijzondere Bijstandseenheid (BBE) Krijgsmacht, gevolgd door een bestorming door de BBE mariniers, gesteund door de Koninklijke Luchtmacht.

Door: Emerson Terinathe

Jarenlang werd er gedacht, en naar voren gebracht door de overheid, dat de twee gegijzelden door “Moluks vuur”, waren omgekomen. Dit blijkt niet juist te zijn. Een aantal jaren geleden kwam aan het licht dat Rien van Baarsel en Ansje Monsjou waren geraakt door “Nederlands vuur”. Karel Monsjou, de vader van de omgekomen Ansje Monsjou, zou in maart 2017 verklaren dat hij enkele zaken vanuit de overheid in twijfel trekt.

“Ze hebben een fout gemaakt, of willens en wetens het risico genomen dat mijn dochter zou sterven. Maar niemand wil verantwoordelijkheid nemen.”

Aankomst in Nederland
Wat weten de huidige jongeren in deze maatschappij over deze treinkaping? Wat weten zij over de Molukse acties in de jaren ’70? Wat weten zij überhaupt over Molukkers? Er zijn maar weinig jongeren die daar echt een antwoord op kunnen geven. Wij zijn namelijk een vergeten bevolkingsgroep. Hoewel de Molukken en de rest van Indonesië voor meer dan 400 jaar een kolonie was van Nederland, wordt onze geschiedenis niet verteld op scholen. Een korte samenvatting.

Ruim 12.500 Molukkers (3000 KNIL militairen en hun gezinnen) kwamen in 1951 op dienstbevel in de haven van Rotterdam aan, na de onafhankelijkheidsverklaring van Republiek Indonesië, in de veronderstelling dat de overtocht naar Nederland tijdelijk zou zijn. Ondertussen werd er op de Molukken, op 25 april, de Republiek Maluku Selatan uitgeroepen. Dit als antwoord op de illegale onafhankelijkheidsverklaring van Indonesië. De veronderstelling dat het verblijf in Nederland tijdelijk zou zijn, bleek onjuist. Het tijdelijk verblijf is een definitief verblijf geworden.

De Molukse militairen (1ste generatie) werden na aankomst uit hun dienstbevel ontheven. Daar zaten ze dan. In een vreemd land, waar ze niet wilden zijn. Vrijwillig terug gaan was geen optie, want dat zou represailles opleveren vanuit de Indonesische overheid. De Molukse militairen werden weggestopt in voormalige Duitse werkkampen zoals Kamp Westerbork, dat omgedoopt werd tot Kamp Schattenberg. Daar zijn mijn ouders geboren. Vertrapt, vernederend, maar nimmer verslagen, probeerden de Molukse militairen een bestaan op te bouwen in Nederland. Op plekken ver weggestopt van de Nederlandse beschaving. Destijds was er geen sprake van integratie of inburgering.

De 2e generatie
De 2e generatie Molukkers groeiden op met het verdriet en de pijn van hun ouders. Geboren tijdens de overtocht of in barakken, begonnen deze Molukse jongeren in hun tienerjaren te radicaliseren. De eerste generatie probeerde op politieke wijze aandacht voor de “Molukse Zaak” te krijgen. Deze acties haalden niks uit. Keer op keer werden zij genegeerd of doodgezwegen. De 2e generatie Molukse jongeren pikten dit niet langer en begonnen begin jaren ’70 met een reeks gewelddadige gijzelingen en acties. De twee treinkapingen, in 1975 bij Wijster en vooral die bij De Punt in 1977, zijn de meest opvallende acties.

In 2013 kwam aan het licht, middels een onderzoeksrapport van Jan Beckers, dat de Molukse treinkapers op onrechtmatige manier zijn omgebracht door de Nederlandse Staat. Dit rapport, “Air Mata Kebenaran“, vormt de basis van de rechtszaak die de nabestaanden van de omgekomen treinkapers hebben aangespannen tegen de Nederlandse Staat. Op 29 mei aanstaande wordt de zaak hervat.

De 3e generatie
Hoe kijkt de derde generatie en jonger tegen de acties zoals De Punt, aan? Wij zien ze niet als treinkapers of terroristen. Wij zien ze als vrijheidsstrijders. We staan dan ook volledig achter het RMS (Republiek Maluku Selatan) ideaal. De manier hoe dat in de jaren ’70 tot uiting werd gebracht, dat had niet gemoeten, echter heb ik er wel begrip voor, gezien het feit hoe de Nederlandse regering de Molukse militairen behandeld heeft. Om nog maar te zwijgen over hoe onze voorouders tegen hun wil en dank, eeuwenlang werden gekoloniseerd.

Vandaag op 23 mei 1977, werd de trein bij De Punt gekaapt. Op 11 juni 2018 is het dan ook exact 41 jaar geleden dat het op brute wijze werd beëindigd. Elk jaar wordt dit in Assen en Bovensmilde herdacht. Ook dit jaar zal ik er weer zijn om onze helden te eren.

Advertenties

Een gedachte over “Vandaag 41 jaar geleden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s